Speuren naar noorderlicht

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Cora
van der Weij

Wat had ik me erop verheugd. Misschien tegen beter weten in. Gerrit Hiemstra had toch gewaarschuwd dat hij niet kon garanderen dat er iets te zien zou zijn? Ik hoorde best dat hij dat zei, maar ik deed alsof ik het niet hoorde.

Want als er íets hoog op mijn lijstje Dingen-Die-Ik-Ooit-Nog-Wil-Doen staat, is het wel: het noorderlicht zien. Het magische natuurverschijnsel staat voor mij vlak in de buurt van 'papegaaiduikers zien'. Maar die kan ik sinds afgelopen zomer afvinken. Op dus naar het volgende item.

Daarom sloop ik in de nacht van vrijdag op zaterdag om niemand wakker te maken heel zachtjes op mijn tenen het huis door naar de plek met het beste uitzicht. Ik zette mijn bril op want zonder ben ik zo kippig als een mol en schoof vol verwachting het gordijn open.

Wat ik ook tuurde, het enige dat ik zag was een felle maan. Teleurgesteld ging ik weer slapen. Maar al de volgende dag maakte de teleurstelling plaats voor hoop. Op de radio hoorde ik dat het noorderlicht prachtig te zien was vanuit het ISS. Dus nu staat er weer wat nieuws op mijn lijstje met Grote-En-Misschien-Wel-Onmogelijk-Uit-Te-Voeren-Wensen. Een ruimtereis. Heb ik straks mooi twee vliegen in één klap.  
Cora van der Weij schrijft voor 7Days stukken over het buitenlands nieuws. Hoe zwaarder het onderwerp, hoe liever. Minstens net zo lief tikt ze verhalen voor de Raar maar Waar-pagina. Voorwaarde is wel dat er voldoende stophoest in voorraad is. Zonder stophoest komt er geen zinnige letter uit. Houdt verder van mooie woorden, goeie grappen, in de verte staren en boterhammen met hagelslag.


(19 september 2014)

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren