Misschien is dat mijn moeder

‘Je bent mijn zoon,’ zegt de moeder van Fejzo altijd. ‘Je komt alleen uit de buik van iemand anders.’ Dat verhaal gebruikt hij dus, als mensen vragen hoe het zit met zijn twee moeders. De ene moeder is de vrouw die voor hem zorgt, de andere is zijn onbekende biologische moeder. Of, zoals hij het veel mooier zegt, zijn ‘moeder nummer nul’.

Precies goed
Fejzo houdt van netjes werken. Op een bankje in het park zit hij vaak vogels te tekenen. ‘Omdat ze ingewikkeld zijn.’ Pas als hij heel goed kijkt, wordt de tekening precies goed. Marjolijn Hof schrijft boeken die precies goed zijn. Als schrijver van Moeder nummer nul kroop ze onder de huid van een jongen van ongeveer elf, ze denkt als hem en praat als hem. Ze gebruikt woorden die nuchter en gewoon klinken, maar waar ook veel gevoel achter schuilt. Echte literatuur dus.

Bloednieuwsgierig
En ze vertelt een origineel en boeiend verhaal over adoptie. Fejzo heeft met zijn adoptie nooit een probleem gehad. Tot hij Maud ontmoet, die bloednieuwsgierig is en niet heel erg tactvol. Zij spoort Fejzo aan om moeder nummer nul te gaan zoeken. Bij iedere vrouw, in de trein of op straat, gaat hij zich afvragen of zij misschien zijn moeder is. Hij gaat peinzen over zijn eerste ontmoeting met haar. Die spannende fantasieën voelen aan als dromen die helemaal de verkeerde kant opgaan.

Niets uitgummen
‘Het was net alsof ik een ingewikkelde tekening was begonnen. Er klopte helemaal niets van, maar ik kon niets meer uitgummen.’ Alles is ineens lastig: Fejzo’s soort-van-vriendschap met Maud, de spanningen van zijn Chinese adoptiezus Bing (ook nog, ja) en de gevolgen van het moederzoekplan. In Fejzo’s hoofd wordt het een warboel, maar Marjolijn Hof schiet niet uit en laat haar tekening niet mislukken. Moeder nummer nul is een kunststukje.

Moeder nummer nul, Marjolijn Hof. Querido, € 12,95 (10+)