21/06 De Repetitieweek

Er moet vast een fout zijn gemaakt. Zoveel repetities passen toch onmogelijk in één week? Of  hebben ze gewoon een ziek gevoel voor humor? Typisch roostermakers: op maandag Duits, natuurkunde en Latijn. Op dinsdag wiskunde en Frans. Woensdag een leestoets en repetitie Engels. En dan hebben we nog maar drie dagen gehad.

Starend naar het computerscherm werd me vorige week duidelijk dat dit niet alleen een lastige toetsweek zou worden. Nee, naast repetities mocht ik ook nog mijn B-examen voor piano halen en nog twee verslagen inleveren. Normaal is dat voor een leerplicht-slachtoffer al een redelijke queeste.
Krijg ik afgelopen woensdag een mailtje van de Kidsweek. “Waar blijft de column?”

Toen bedacht ik, dat als iemand het kunstwerk “De Schreeuw” van Munch zou weghalen en er op dat moment een foto van mij voor in de plaats zou hangen, er geen kunstrover het verschil zou zien. Ik ben een echte vechter, hoewel ik de enige ben die dat vindt, dus ik besloot een mailtje terug te sturen om met mijn zieligste smiley te vragen om clementie. Maar de mail was akelig duidelijk: vrijdagochtend moet hij er zijn, wilde ik nog kans maken op de eremedaille voor uitzonderlijke journalistiek. Ik was onder de voet gelopen.

Verslagen besloot ik mijn strijdbijl te begraven en mijn geheime wapen, de laptop, erbij te pakken. Zodoende zit ik hier, mijn ouders gekmakend met toonladders en zwanenmeren zwetend boven mijn boek Nederlands en snelhechters. Soms word ik zo moe van mijn vader ('zie dit als een les', 'kom op! Dit is gymnasiummentaliteit!' 'hiermee onderscheid je jezelf van een doorsnee scholier!'), die soms meer een basketbalcoach lijkt dan een zeurend object. Goed, geef hem eens ongelijk. Ik ben dan wel een echte vechter, maar Popeye was ook nergens zonder zijn spinazie. Al met al is het niet erg stresswegnemend.

En volgens mij ben ik niet de enige. Hoe gek ook, de laatste tijd, als ik een leraar aanspreek, krijg ik altijd lichtelijk de indruk dat ik net even niet de gewenste gesprekspartner op het juiste tijdstip ben. Ze hollen meestal zo snel mogelijk naar de koffiekeet (de docentenkamer) en komen er alleen nog uit om te toiletteren of bij een brandalarm.

Volgens mij zijn we allemaal toe aan vakantie.

Merijn

Vind je deze column leuk? Of juist niet? Laat je reactie hieronder weten!

+ Meer
- Alle Kidsweek.nl columns op een rij