Nienke vraagt zich af waarom Japanners zoveel foto's maken als ze op vakantie zijn.

Flitsende Japanners
Loop eens een rondje door Amsterdam. Langs het Anne Frank Huis, over het Museumplein en in Madame Tussauds. Het eerste wat je opvalt is waarschijnlijk niet de schoonheid die Amsterdam met zich meedraagt, maar de flitsers.
Hoe kunnen Japanners nou een leuke vakantie beleven? Ze zien al hun vakantiebestemmingen door een lens en later op de computer om ze vervolgens op te slaan en weer een nieuwe vakantie te boeken. Elke keer weer. Opnieuw het vliegtuig pakken, naar een nieuwe bestemming, naast een voorwerp gaan staan, foto nemen…. Ga zo maar door. Waarom ga je dan op vakantie? En waarom moeten ze nou altijd zelf erbij op de foto? Daar snap ik helemaal niets van.
Oké zou je nu denken, hoe kom je in vredesnaam op het idee om daar überhaupt over na te denken. Ik zal het eens uitleggen. We waren op vakantie in Noorwegen en ik was op een perron bezig met mijn LunaStix (dat zijn stokken waarmee je truckjes kan doen) terwijl we op de trein wachtten. Een Japanse man en vrouw waren bezig met het maken van foto’s en film. Dat is natuurlijk niet zó gek. De vrouw was lachend op het perron foto’s aan het maken van de filmende man, tot ze mij ontdekte. Ze gebaarde iets naar de man en die begon mij te filmen. Ik werd daar wel een beetje verlegen van en de stokken begonnen steeds vaker te vallen, maar toen kwam het typische Japan gevoel weer omhoog. Ze ging naast mij staan. Met een big smile stond ze daar terwijl ik bezig was om stokken omhoog te gooien. Toen pakte ze haar handtasje en graaide ze er wat uit. Ik was eerst bang dat ze geld zou pakken, maar ze pakte haar fototoestel om een aantal foto’s van mij te schieten.
Vanaf dat moment wist ik het zeker, er is echt wat vreemds met die Japanners. Wie gaat nou één of andere puber op een perron filmen en er dan ook nog eens naast staan? Maar lol had ik achteraf wel om.
En o ja, als LunaStix een rage in Japan wordt, weten jullie waardoor dat komt.