27/09 Column Merijn (10) - Logo

Logo

Elke school heeft een logo. Een visje, een zee of een paar oude sokken, voor mij maakt het allemaal helemaal niets uit. Bij ons logo trok ik echter de grens.

Volgens mij had de kunstenaar per ongeluk wat inkt over zijn papier gemorst en er wat metaforisch bij gebrabbeld zodat de school het zou goedkeuren. Het was dan ook geen verrassing dat onze school dit jaar bekendmaakte dat ze het logo wat gingen oppoetsen.

Er zouden feestelijkheden aan te pas komen en er werd een puzzel gehouden alvorens het logo te annonceren. Door wat opdrachtjes uit te voeren konden we met de klas naar Walibi World. Nou, ik zie mijzelf echt nog niet ondersteboven in de Goliath hangen, naast een groep pubers die met hun stem zulke octaven halen dat Mika er schril bij afsteekt, terwijl er achter mij een blèrend kind zit dat, na inspectie van mijn schoenen, gisteren worteltjes met aardappelpuree gegeten heeft. Helaas dacht mijn klas daar heel anders over.

Uiteindelijk heeft mijn klas niet gewonnen. Onze spontaan geïmproviseerde “rookworst met een hond” gemaakt van ballonnen bracht de jury niet onder de indruk. Daarna kwam het logo. Het geval staat nu nog steeds op mijn netvlies gebrand. Een soort metaforische blauwe lijn met gekleurde rondjes erboven. Er werd heel wat omheen verteld over die blauwe gegolfde lijn en die ovaalvormige perfectie.

Nou ja, hè, dacht ik, het zal wel. maar toen bedacht ik me dat voortaan naast elke onvoldoende die ik haal een blauwe streep met wat rondjes erboven zal staan. En op mijn school-id-kaart-geval, en op elk telaat-briefje en elke brief die mijn ouders krijgen over mijn gedrag op school. Misschien is dat dan toch iets te veel van het goede.