Ze was een beetje mollig, woonde alleen met haar kat Pebbles en ze hield van zingen. Oké, Susan Boyle was nou niet echt de meest spectaculaire vrouw op aarde. Maar ze waagde een gokje en deed mee aan de Britse zangwedstrijd Britain’s Got Talent. Dat veranderde haar leven.
Er is een hoop nieuws geweest dit jaar. Grappig nieuws, schokkend nieuws en ook veel verdrietig nieuws. Maar wat mij het allermeeste opviel was Susan Boyle, de zingende huisvrouw met een gouden stem. Zou het dan eindelijk afgelopen zijn met de ongelofelijk dunne meisjes in videoclips? Zou je ook beroemd kunnen worden zonder maatje 36?
Het begin is er in ieder geval. Hoewel Susan niet meteen met open armen werd ontvangen bij de audities, was iedereen razend enthousiast toen bleek hoe goed ze kon zingen. Ze was wereldnieuws. In alle kranten kon je artikelen vinden over deze bijzondere vrouw, filmpjes op Youtube van haar optreden werden miljoenen keren bekeken. Misschien is dat wel het teken dat we stiekem toch genoeg hebben van alle perfecte mensen in de media, dat we liever iemand hebben in wie we onszelf kunnen herkennen. Want geef toe, veel mensen noemen Susan een lelijk eendje, maar die rondingen die zij heeft zijn heel normaal. Eigenlijk zouden meer mensen hun hart moeten volgen zoals Susan. Zij geloofde ondanks alles in zichzelf en daarom ook iedereen in haar.
Ik zeg niet dat alle onzekerheden bij toverslag verdwijnen, maar toch: zouden we niet gelukkiger worden met ons eigen lijf als we meer aandacht geven aan mensen met normale lichamen? Als we gezond weer mooi maken? Je krijgt niet meer het idee dat je, als je beroemd wil worden, vel over been moet zijn. Dat lijkt me een stuk beter voor je zelfvertrouwen!
Voor Susan was alle aandacht toch een beetje te veel. Uren na de finale, waarin ze tweede werd, stortte ze in. Emotioneel kon ze het echt niet meer aan. Maar dat geeft niet, Susan is voor mij het begin van een nieuw tijdperk, een tijdperk waarin je stevig kan zijn en nog steeds populair. Een tijdperk waarin je geen paparazzi over je heen krijgt omdat je jezelf niet uithongert. Een tijdperk waarin zangers goed kunnen zingen en de rest verder niet uitmaakt.
Laten we een nieuwe trend ontwikkelen. Susan Boyle geeft alvast het goede voorbeeld. En ik stem voor.
OVER ANNE
Wie ben ik? Goede vraag, maar of je ook echt een antwoord krijgt? Er zijn zoveel manieren om mij te omschrijven… Volgens mijn paspoort ben ik slechts een paar cijfers: Anne, geboren op 09-09-1996 en 1.66 lang. Een vriendin vond me een beetje gek en mijn ouders vinden me gewoon lief. Mijn lerares Latijn houdt van filosofie en vindt me een epicurist, maar wat vind ik nou zelf? Ik ben gewoon Anne, iemand die van sport en koken houdt. Iemand die al haar gedachten op papier zet en die alles van iedereen wil weten. Iemand die daarom graag reporter wil worden voor 7Days!
Dit is een inzending voor de halve finale van 7Days zoekt Sterreporter. Vind je dit een goed artikel? Of juist niet?
Je kunt nu je stem uitbrengen! Maar niet voor niets uiteraard, door te stemmen kun je mooie prijzen winnen.
- Stem op de halvefinalisten TEKST
- Stem op de halvefinalisten VIDEO
- Naar 7Days zoekt Sterreporter
- Wat is 7Days zoekt Sterreporter?
Let op: Reacties met onbehoorlijke taal of waarin e-mailadressen, telefoonnummers en adressen staan worden door 7Days verwijderd.