31/01 Column Merijn (18) - iPad

iPad

Wat mij betreft is touchscreen een van de beste uitvindingen van de laatste tijd. Het is veel beter dan zo middeleeuws een toets indrukken. Mijn iPod touch, mijn mobiel, de tomtom…  elk touchscreen dat ik zie moet ik even aanraken. Dit tot grote ergernis van mijn leraren die sinds jaar en dag een smartboard gebruiken. Er zijn laatst nog mensen boos op me geworden toen ik hun tv uitzette met het touchknopje. Ik kan het gewoon niet helpen.

Ik ben altijd benieuwd als er weer iets nieuws gebeurt in de touchscreen-wereld.  Afgelopen woensdag kondigde Apple zijn nieuwe hebbedingetje aan. De iPad, een minicomputer ter grootte van een a4’tje met de nieuwste snufjes. Als Apple-gebruiker was ik natuurlijk benieuwd naar wat het ding allemaal kan. Eigenlijk is het gewoon een iPhone in het groot, maar je kunt er niet mee bellen (dat moet je ook niet willen, 9,5 inch tegen je oor houden, zie je het voor je?) of sms’en.

Volgens Apple zit het precies tussen de iPhone en de MacBook in. Het punt is alleen dat het van allebei net niks is. Het is niet zo compact dat ‘ie in je broekzak past. Daar kun je weer de invloed van de Amerikanen vinden. Bij hen beginnen de  broeken bij XL en er is dus vast wel een maat waar hij wel in past. In de iPad kunnen  geen cd´s. Om maar te zwijgen van een USB-ingang, FireWire, Disketteschijf, een toetsenbord of een muis, die Apple tenslotte zelf heeft uitgevonden. En daarbij moet je voor die 9,5 inch technologie op z’n minst 500 dollar neertellen. Dat zijn aardig wat euro’s per vierkante centimeter. 

Wat het grote voordeel aan dit ding is, is dat een gemiddelde leraar geen flauw idee heeft wat het is en je waarschijnlijk niet zo snel gepakt zult worden. Ze zijn allang blij dat je niet meer aan hun smartboard zit. En het is natuurlijk touchscreen.