11/07 Column Merijn - Operatie

Ik loop al een poosje rond met een ontstoken teen. En dat is behoorlijk onhandig. Voetballen deed pijn en aan de fantastische sportdag op school kon ik niet meedoen. Dus ja, dan maar een operatie.

Mijn omgeving zorgde er alleen voor dat ik er niet echt gerust op was. 'Verkeerde been bij vrouw geamputeerd', las mijn zus van internet voor. 'Mijn oom is tijdens zijn operatie een keer wakker geworden', aldus een klasgenoot. Je begrijpt vast dat ik niet met een geweldig gevoel naar het ziekenhuis ging.

Toen ik eenmaal op de operatietafel lag, werd ik aan praktisch elke machine die 'ping' kon zeggen, vastgemaakt. Wat me opviel, was dat de  ping veel lager werd als ik niet ademde. Dus ik probeerde gelijk Vader Jacob te ademen. Helaas werd mijn muzikale experiment gestaakt door een anesthesist from hell die mij een spuitje gaf. Eerst voelde ik niets. Toen werd mijn hoofd wat draaierig. Binnen vijf seconden was ik compleet van de wereld.

Een half uur later werd ik wakker op de uitslaapzaal. Ik schrok me wild toen ik zag dat er een gezicht boven me hing. Toen ik besefte dat het mijn vader was en niet een chirurg die aan mijn teen zat te prutsen, ging ik weer ontspannen liggen. Om mijn hele linkervoet zat een groot verband, dus ik kan nog niet zien of ze mijn goede teen hebben geopereerd. En ik moet nog tot morgen wachten voordat ik het weet, want mijn verband moet 48 uur blijven zitten. Ik hoop dat de garantie dan nog niet verlopen is. In afwachting van de uitslag, zit ik nu thuis met mijn voet omhoog en kan ik geen column schrijven...

Klik hier voor meer columns