Eva: Toen oma’s nog moorden oplosten...

Mijn liefde voor Agatha Christie begon toen ik aan het snuffelen was tussen oude muffe detectiveboekjes met vergeelde bladzijdes die nog stammen uit mijn moeders ouderlijk huis. Sindsdien ben ik een groot fan van Christie's detectives en dan met name van haar Miss Marple-verhalen.

Miss Jane Marple is een oude nette dame uit St. Mary Mead, een dorpje in de buurt van Londen. Hoe vredelievend de Britse dorpjes ook lijken, Miss Marple merkt op: ‘There is a great deal of wickedness in village life.' Ook de tv-serie die van deze boekenreeks is gemaakt, is fantastisch. 

Elke aflevering begint met een tuttig en oubollig muziekje en zonnige beelden van het Britse platteland. In The Body in the Library wordt een rustig dorpje wakker geschud als er een lijk in de bibliotheek van een landhuis wordt gevonden. Als de aflevering al een halfuur aan de gang is, is de vaak ietwat dommige, inspecteur nog steeds geen stap verder en wordt de hulp van Miss Marple ingeroepen. Zij observeert alles met een scherp oplettend oog en gaat theeleuten met de plaatselijke roddeltantes. En natuurlijk lost zij het mysterie op.

Agatha Christie schreef spannende moordmysteries, maar dan wel met een knipoog. Het is humor waar ik erg om kan lachen. Helaas zijn de oma’s van tegenwoordig niet spectaculair genoeg voor moord en drama.

Eva Nivard (17) zit momenteel in 5 gymnasium. Ze is een leesmuis, filosoof en koekjesmonster. Haar andere passies zijn reizen, films  kijken en viool spelen. Later hoopt ze schrijfster te worden en een luxe appartement aan de Seine in Parijs te hebben.