I am Oak op stoom

Euh, Nowhere or Tammensaari…?
‘Tammensaari is een Fins woord, het betekent Eiland van de Eiken. En Nowhere slaat op een fantasiewereld waarin de liedjes zich bevinden of waar ze vandaan komen. Eigenlijk is het een plaats die niet te bevatten is. Het is nergens.’

Jullie albums zijn heel kort op elkaar verschenen. Lijken ze ook op elkaar?
‘Nee, eigenlijk niet. Oasem (de vorige plaat, red.) is gemaakt op keyboard. En Nowhere or  ammensaari op gitaar. De basis is heel anders, dus de liedjes hebben ook een andere structuur.’

Maakt het verschil dat jullie dit album hebben gemaakt met de hele band?
‘Ja, dat maakt het ook anders. Ik had het gevoel dat ik een beetje een dictator was. Niet in negatieve zin hoor, maar toch. De rest speelde wat ik hen opdroeg. Ik was nooit echt streng of zo, ze veranderden altijd wel kleine dingen. Maar het leek me voor hen leuk als ze het zelf mochten
verzinnen. Ik zou dan ingrijpen als ik het echt niet mooi vond. Maar dat was niet nodig.’

Jullie hebben veel getoerd het afgelopen jaar. Leef je het leven van een superster?
‘Dat valt tegen. Ik leef meer het leven van een muzikant die nog geen superster is. Zelf rijden, hard werken. Het is minder romantisch dan je denkt, maar wel heel leuk. Het is avontuurlijk om steeds naar een nieuwe plek te gaan. Je weet niet wat je kunt verwachten, dat vind ik tof.’

Jullie vieren je nieuwe album met een clubtour. Wordt dat nog een speciaal feestje?
‘Nee, niet speciaal, gewoon optreden. Wel in de nieuwe bezetting: de oude drummer gaat elektrische gitaar spelen. En we gaan natuurlijk onze nieuwe liedjes spelen.’

Ooit noemde je jullie muziek modern folk. Omschrijf je het nog steeds zo?
‘Modern folk was het meer op de eerste plaat, die was echt folky’er met meer akoestische instrumenten als banjo en gitaar. Dat zit er nog steeds wel een beetje in, maar nu is het ook meer elektronisch, dromeriger en wat breder, meer met de band. Een omschrijving? Moeilijk. Misschien slowcore. Ja, dat zou je kunnen opschrijven. Maar het dekt de lading nooit helemaal.’

Wat hoop je dat jullie te wachten staat?
‘We hebben veel tijd, energie en gevoel in de plaat gestopt, dus ik hoop dat mensen hem tof vinden. Verwachtingen hebben is moeilijk en niet fijn, dan valt het misschien tegen. Wat ik wel graag wil, is doorgaan met veel spelen. Ook in het buitenland. Het is leuk om hier te spelen hoor, maar Nederland is zo klein. Op een gegeven moment heb je alle zaaltjes wel gezien. Het is leuker om de wereld in te trekken.’