Blog

Blijmaker #7: Kleding

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Sietje Piebenga
Sietje
Piebenga

Als er iets is waar je persoonlijkheid goed door naar voren komt, is het wel je kleding. En dat is precies de reden waarom ik er zo van houd. Losgaan met kleuren, prints en stoffen. Dé manier om je te onderscheiden van alle andere zeven-en-een-half-miljard aardbewoners!

Ik vind kleding altijd iets fascinerends hebben. Waarom loopt de gemiddelde Nederlander in een strakke spijkerbroek met een zwart shirt van de HEMA? Waarom wordt er voor 99% in wit getrouwd? Waarom kijken mensen gek op als je begin oktober in een groene trui met glitters aan komt zetten (been through that)? 'Je ziet er wel wat kerstig uit'. Ja, dus? Staat er ergens in de regels dat het niet mag? Nein.

Keuzes

Keuzes zijn er om gemaakt te worden. Alle bovengenoemde situaties hebben met keuzes te maken. Toch wordt er naar mijn mening soms flink de plank misgeslagen. Zo vraag ik me af waarom er de laatste tijd van die reusachtige brede riemen worden gedragen. Nog even en het korset maakt zijn comeback!?! Of wat dacht je van die volumineuze jassen. Ik zou er met mijn 1.65m compleet in verdrinken en kan het nog beter gebruiken als winddichte slaapzak. Maar goed. Ieder zijn smaak.

Witte broek + regen = ***

Zelf heb ik ook de nodige missers wel gehad. Het gebeurde allemaal op de eerste schooldag van dit schooljaar. Zelfverzekerd stapte ik in mijn witte broek mijn huis uit. Volgens traditie een kwartier te laat. Ik sprong op mijn fiets en racete weg. En ja, inderdaad, vanuit het niets begon het te druppelen. Maar de druppels werden een echte bui en de bui werd op haar beurt een stortvloed. Tijd om terug te gaan had ik niet, dus kwam ik een half uur later compleet doorweekt aan op school. Met een witte broek, vastgeplakt aan mijn benen. Nu kun je wel begrijpen dat ik van binnen even net zoveel heb gehuild als de wolken deden op dat moment.

Tot zover één van mijn vele blunders. Nu maar hopen dat die 99% van alle in het wit geklede bruiden het wel droog houdt en niet net als ik óók eindigt in een doorweekt plakkend stukje stof. Want dat is pas echt tragisch.

Sietje (16) is een ramp in het maken van keuzes en kan uren nadenken over een geschikte 'caption' bij haar Instagram-post. Ze is kind-aan-huis op de camping in Frankrijk en heeft haar mobiel standaard op 1% staan. Ze is daarnaast een fanatiek hockeyster en kijkt nú al uit naar het moment dat ze haar vwo-diploma binnen heeft en kan verhuizen naar Amsterdam.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren