blog evelien overspannen generatie
Blog

De overspannen generatie

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Evelien
Verbiesen

De jeugd moet tegenwoordig zo ontzettend veel. Ja, we hebben de kansen. En daar zijn we erg dankbaar voor. Maar, beste samenleving, je kunt niet van ons verwachten dat we die ook al-le-maal grijpen. Er moet me dan ook echt even iets van het hart.

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: ik wil niet overspannen raken. Niet omdat jij een zodanig hoge maatstaf hebt waar ik aan moet voldoen om later een beetje goed terecht te komen. Dat mag je niet van me eisen, tenminste niet op deze leeftijd.

We kunnen naar kwalitatief goede scholen, reizen, op uitwisseling, op hoog niveau sporten, een baantje nemen, leren debatteren, ons optimaal voorbereiden op de toekomst en ga zo maar door. De maatstaf is dat we dat ook allemaal doen, want, zo wordt gezegd: 'Alleen goede cijfers zijn niet meer genoeg! Als je op een goede universiteit aangenomen wil worden dan moet je op z’n minst cum laude afstuderen, in de debatclub hebben gezeten, een baantje hebben gehad, Cambridge-certificaten op zak hebben, op topniveau sporten, vrijwilligerswerk in het buitenland hebben gedaan én aan minstens twee buitenschoolse projecten hebben meegewerkt!'

Enorme druk

Deze maatstaf legt een enorme druk op jongeren. We willen wel, maar ook aan onze energie en mogelijkheden zit een grens. Ja, de jeugd is jong en springlevend maar we zijn geen Duracell-konijntjes met onbeperkte energie. En doordat sommige konijntjes nog niet goed hun eigen grenzen kunnen aangeven zijn jongeren met een burn-out tegenwoordig helaas geen uitzondering meer. Dat kan toch niet gezond zijn?

Beste samenleving, houd er alsjeblieft rekening mee dat je een druk legt op mensen die in de leeftijdsfase zitten dat hun lichaam zich zowel mentaal als fysiek ontwikkelt. We zijn 'fabrieken' die borrelen op elke leeftijd, maar daarin gebeurt zo ontzettend veel dat er ook weleens iets misgaat. Ik vind het dan ook zeer begrijpelijk dat wanneer er zoveel eisen worden gesteld, onze 'fabrieken' soms ontploffen.

Laat ons pubers zijn

Natuurlijk is het hartstikke goed voor jongeren om kansen te krijgen en die te pakken. Zo kunnen ze zichzelf optimaal ontwikkelen en leren kennen. Maar, beste samenleving, vergeet alsjeblieft niet dat wij nog maar pubers zijn. Dit is de enige tijd in ons leven dat we het ons écht kunnen permitteren om af en toe te laat te komen, ontzettend lui voor de tv te hangen, vrienden voor het leven te maken, onze ouders mateloos te irriteren, smoorverliefd te worden, het feestbeest uit te hangen en heerlijk naïef kunnen zijn. Hoe verschrikkelijk jammer zou het zijn als we al die dingen mislopen doordat we ons nu al alleen maar blindstaren op kansen nemen en aan de toekomst werken?

Want ja, dan zitten we later in een hoge functie op een mooi kantoor, wonen we in een prachtig huis, zijn we stinkend rijk en hebben de halve wereld gezien. Alleen zijn we dan ook echt gelukkig? Ik denk van niet. Ik denk dat juist die kleine dingen die het puberleven puberig maken een grote invloed hebben op de rest van je leven. Juist heel hard vallen en weer opstaan, wetend dat het je eigen domme schuld is, is ook ontzettend leerzaam. En ja, ik weet het, je mag een brief nooit met 'ik' beginnen. Jammer jôh.

Evelien (15) pingelt weleens op een gitaar, fotografeert veel en leest alles wat los- en vastzit, van simpele meidenboeken tot volwassen thrillers (en 7Days natuurlijk). Kan soms nogal onhandig zijn. Ze laat bijvoorbeeld 's ochtends vroeg alles bij het ontbijt uit haar handen vallen, zodat de rest van de familie meteen wakker is.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren