Blog

Haastige spoed

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lucas
Lucas
Versteeg

Op een mooie woensdagochtend zingt de wekker mij wakker. Er staat een hoorcollege op de planning en ik rol mijn bed uit. Na een licht ontbijt heb ik nog een kwartier over die ik besluit te vullen met Netflix. 

Dat loopt helaas wat uit de hand. Met een denkbeeldige bak popcorn besteed ik een dik uur achter mijn laptop. Ik schrik me rot als ik mijn telefoon wil checken op appjes en zie dat het al zo laat is. Als een gestresst hert ren ik naar het station.

De bus. Hoe laat gaat de volgende? Ik kijk naar het bord bij de halte. 19 minuten vertraging. Ah, fijn! Ik open de 9292-app op mijn telefoon en kijk of er nog andere opties zijn. Ik kan ook met twee treinen gaan, maar dan is de overstaptijd tussen de treinen één minuut. Ik besluit het erop te wagen en sprint naar het perron.

Worst-case scenario

Eenmaal in de trein pieker ik zwetend over de gevolgen van het feit dat ik te laat ga komen. Ik kan dit belangrijke hoorcollege niet missen. Ik begrijp de stof niet. Ik haal de toets niet en de herkansing ook niet dus ik haal mijn propedeuse niet? HELP!

AAN DE KANT

De trein komt aan en het stap-in-een-minuut-over-drama kan beginnen. Als ik deze overstap haal, kan ik misschien nog een klein stukje van het college meepikken. Ik worstel me tussen de mensenmenigte door. ‘MAG IK ER EVEN LANGS ALSJEBLIEFT? MIJN PROPEDEUSE STAAT OP HET SPEL!’

Thug life

De trein rijdt voor mijn neus weg. Verloren kniel ik neer op het station als een echte drama-king. Een oude vrouw komt naar me toe. ‘Gaat het goed jongeman?’ Ik schrik en krijg een kleur. Subtiel loop ik weg en brabbel iets van dat ik naar de wc moet.

Relax...

Na een kwartier komt de volgende trein en ik ga moedeloos zitten. Opeens schrik ik op. ‘Yo! Alles goed?’ Ik zie een klasgenoot die zich bijna dagelijks verslaapt. Samen lopen we uiteindelijk richting de collegezaal. Als zombies komen mijn klasgenoten eruit gewandeld. ‘Geloof me, je hebt niets gemist’, krijg ik te horen. Ik grinnik opgelucht. Het is dus niet het einde van de wereld. Ik moet voortaan iets relaxter doen denk ik. Misschien kijk ik de volgende keer wel gewoon een aflevering extra.

De 18-jarige Lucas heeft een creatieve geest en houdt van schrijven, toneelspelen en tekenen. Ook bezoekt hij héél graag musicals. Hij is eerstejaarsstudent Journalistiek en wil later bij de televisie gaan werken. Lees meer blogs van Lucas.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren