Blog

Ik wil (niet meer) alles

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Sanne
Sanne
Leferink

Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Dat en meer hoort in onze 'ik-wil-alles-maatschappij'. Vroeg je nest uit om de kranten rond te brengen, even snel een boterham eten op de fiets naar school, nog even Facebook checken en tot slot nog wat face-to-face-contacten onderhouden voor de eerste les begint.

Bijbaantjes, school, vrienden, hobby's en social media: je moet het allemaal maar combineren. Maar moet je eigenlijk wel zoveel willen?

Druk, druk, druk

Door alles te willen, maak je het jezelf niet bepaald makkelijk. Goed presteren op school, veel geld verdienen, een goede zoon of dochter zijn, sportief zijn en iedere dag een goede foto van je ontbijt op Instagram plaatsen. Er zitten te weinig uren in een dag en soms zou je willen dat je even niks meer wilt. 

Maar kies je er bewust voor om even niks te doen, dan word je al snel raar aangekeken. Het is alsof je een korte broek aantrekt bij -10 graden: zoiets doe je niet. Dus vul je maar elk gaatje op in je drukke HEMA-agenda. Wie op de bank gaat liggen voor een middagdutje, is een luilak.

Het nieuwe ontspannen

Hoewel social media een vorm van ontspanning zouden moeten zijn, worden we ook daar constant gestimuleerd om alles te willen. Omdat iemand anders er altijd beter in lijkt te slagen om alles te willen én te kunnen, blijf je lijstjes maken om je te kunnen meten aan die ander. Je wilt immers net zo'n goede fotograaf, gitaarspeler of fitgirl zijn als je buurjongen/-meisje.

Schrappen

Gevolg van deze trend? Onze to-do-lijst is te groot geworden. Je hoofd ontploft en vroeg of laat moet je dingen schrappen. Prioriteiten stellen, want je wilt niet overspannen worden van een enkele blik op je agenda.

Hoe leuk ik het bloggen bij 7Days ook vind, mijn to-do-lijst is veel te lang. Dus ik stop. Ik lig liever af en toe heel even op de bank. En zeg nou zelf: een paar dingen goed doen in plaats van alles een beetje, geeft toch veel meer voldoening?

Dit was het laatste blog van Sanne Leferink (19). Eerder schreef ze onder andere Opgesloten in ons eigen hokjesdenken en 5 levenslessen die ik leerde op de middelbare school.

Herman van Veen- Opzij, Opzij, Opzij

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren