blog brandoefening
Blog

Jaarlijkse brandoefening krijgt een ander jasje

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Evelien
Verbiesen

Bij de herfstvakantie hoort bij ons op school ’de grote tweejaarlijkse brandoefening’. Altijd een groot drama, maar deze keer ging er iets frappants aan vooraf. Tijdens de mentorles kregen we niet alleen een uitgebreide uitleg over de brandoefening. Er werd ook een oefening toegevoegd, namelijk een ‘terroristenoefening’.

Dat staat tussen aanhalingstekens omdat het niet letterlijk zo werd genoemd. Het werd gepresenteerd als een oefening voor als iemand de school binnen zou komen met kwade bedoelingen.

Procedure

Waar we eerst nog een beetje lacherig deden over de hele uitleg werd iedereen bij die mededeling toch een beetje stil. Al helemaal toen de procedure werd uitgelegd. Als er een soort codezin zou worden omgeroepen, moeten ramen en deuren worden gesloten en alle leerlingen onder de tafels gaan zitten. Toen kwam de humor terug. Wij weten ook wel dat je onder een vol gekalkt tafeltje echt niet beveiligd bent tegen een Kalasjnikov.

Toch waren dat zenuwachtige lachjes, want het geeft wel een vreemd gevoel. Bij dit soort procedures krijg ik beelden in mijn hoofd van filmpjes over de Koude Oorlog. Zoals de reclamespotjes die de bevolking toen te zien kreeg voor het geval er een kernwapenoorlog zou uitbreken. En bij die nietszeggende codezinnen gaan mijn gedachten terug naar de geschiedenislessen over de Tweede Wereldoorlog.

Geschiedenis herhaalt zich

Het lijkt alsof we terug in de tijd zijn gegaan en het geeft me geen fijn gevoel dat de schoolleiding dit nodig vindt. Want, om het verhaal compleet te maken, mijn school staat niet in hartje Amsterdam of een andere grote stad. Ik woon bijna in het zuidelijkste puntje van Nederland. De kans dat iemand besluit hier een aanslag te plegen is waarschijnlijk kleiner dan in bijvoorbeeld onze hoofdstad, toch?

Dus vraag ik me af in wat voor tijd ik opgroei? De geschiedenis herhaalt zich op deze manier. Zo is mijn situatie nu bijna hetzelfde als die van mijn ouders toen zij opgroeiden met de dreiging van ‘de bom’. Het 'enige' verschil is dat er nu andere aanstichters zijn, en dat de tafeltjes op school zijn vervangen.

Daarom was ik ook heel erg opgelucht toen we niet de gevreesde terroristenoefening deden, maar gewoon onze oude vertrouwde chaotische brandoefening.

Evelien (15) pingelt weleens op een gitaar, fotografeert veel en leest alles wat los- en vastzit, van simpele meidenboeken tot volwassen thrillers (en 7Days natuurlijk). Kan soms nogal onhandig zijn. Ze laat bijvoorbeeld 's ochtends vroeg alles bij het ontbijt uit haar handen vallen, zodat de rest van de familie meteen wakker is. Lees hier meer blogs van Evelien.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren