Blog

Lieve brugpieper....

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Evelien
Verbiesen

En, heb je er al zin in? Staat je gloednieuwe rugzak klaar, zijn je potloden haarscherp geslepen en je boeken gekaft? Heb je je agenda in de aanslag en zijn je eersteschooldagkleren schoon en gestreken?

Aangezien ikzelf als derdeklasser volgens de schoolrangorde nu bevoegd ben om je te jennen (als tweedeklasser al bruggertjes treiteren is naar mijn mening zó sneu), wil ik je graag wat ongevraagd advies geven. Zodat je hopelijk niet in dezelfde awkward situaties zult belanden als ik deed.

Tip 1: Geen olifantenrugzak
Als eerste heel even over die grote rugzakken van bruggers: gebruik dat kluisje, alsjeblieft. Dit zeg ik namens je rug. Die vindt het namelijk niet erg prettig als je hem belast met te veel kilo's aan boeken. Experts raden je zelfs aan om je tas niet meer dan 10% van je lichaamsgewicht te laten wegen en helaas zijn boeken idioot zwaar. 

Zelf had ik ook heel enthousiast een grote rugzak gekocht (maar gelukkig niet zo'n één meter dikke Eastpak). De eerste weken liep ik rond met een tas die zo zwaar was dat je er een olifant mee kon pletten. Geen goed plan.

Tip 2: Samen sta je sterk 
Verder raad ik je aan om óf met vrienden samen naar school te fietsen, óf 's ochtends op school op een vaste plek af te spreken. Op die manier hoef je niet tussen alle nieuwbakken scholieren te zoeken naar je klasgenoten om vervolgens samen met hen naar het lokaal te zoeken. Dit advies had niemand mij gegeven, helaas, waardoor ik in de eerste week iets heel gênants meemaakte...

Ik had half afgesproken met een vriendin om samen te fietsen, maar die was dat even vergeten. Toen ik op school aankwam, trof ik niemand aan. Ik bleef zoeken in de school die voor mijn gevoel een soort doolhof was. Naarmate de tijd verstreek, raakte ik steeds meer in paniek. Toen ging de bel. Ik wist wel dat ik in lokaal 25 moest zijn, maar ik had geen idee waar dat was! En terwijl de aula langzaam leegstroomde van mensen die wél wisten waar ze moesten zijn, stond het huilen me nader dan het lachen.

Stel je even voor: een brugklassertje van twee turven hoog, met een rugzak drie keer zo breed als het meisje zelf, die helemaal alleen met verwilderde ogen in de aula staat. Zielig toch? Maar het kwam goed hoor. Uiteindelijk bedacht ik met mijn paniekerige hoofd dat ik het gewoon aan een lerares moest vragen. Die wist het zelf ook niet (ze was ook nieuw, dat had ik weer), maar toch vond ik nog op tijd het lokaal en kon ik gewoon aanschuiven in mijn brugklas-les.

Tip 3: Don't worry, be brugklasser
Maar goed, terug naar de tips. Last but not leasttip 3: maak je niet te druk! Hoewel ik je in de inleiding misschien de schrik heb aangejaagd over dat treiteren, hoef je daar echt niet over wakker te liggen. Je krijgt hoogstens wat blikken ('Och kijk, de nieuwe lading brugpiepertjes!'), of een paar opmerkingen ('Kijk die rugzak, waren wij ook zo overduidelijk brugger? Nee toch?'), maar scenario's waarin de jongste scholieren met rugzak en al aan de kapstok worden gehangen komen alleen in boeken voor. Elke middelbare scholier is een keer brugger geweest, echt, don't worry.

En als bonustip nog iets wat er in deze brief met ongevraagd advies natuurlijk niet mag missen: heel veel succes dit jaar, je kunt het!

Groetjes, 

Evelien

Meer blogs lezen van Evelien (14)? Laatst schreef ze ook Hardlopen als roze-gestreepte aap in de dierentuin en Mijn last-minute sixpack.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren