Blog

Pakperikelen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Rosemarie Roos van der Tol
Rosemarie
van der Tol

Ik heb een haat-liefdeverhouding met mijn koffer. Hij is mooi zwart, van het allergrootste formaat, met extra zijvakken en ga zo maar verder. Over het algemeen ben ik er dol op. Tot het moment dat ik er ook daadwerkelijk spullen in wil gaan stoppen voor een half jaar Amerika...

 

Twee weken voor de start van mijn highschool-halfjaar staat mijn koffer al prominent in het midden van mijn slaapkamer. Van tevoren heb ik een prachtige paklijst opgesteld, die in mijn ogen compleet redelijk is. Mijn koffer is het daar iets minder mee eens: ik denk dat er nog een kwart van mijn kleren naast mijn koffer ligt als hij al niet meer dichtgaat. Tijd voor plan B.
 
Schrappen die handel Verwoed begin ik te strepen. Weg vest, geen extra jurkje en misschien kan mijn korte broek ook wel thuisblijven. Die heb ik niet nodig als het buiten vriest. Of misschien toch wel? Straks in de lente is het vast superwarm in Salt Lake City… Alles nieuw kopen is zo zonde dan. Onder aan de lijst schrijf ik de doorgestreepte items rustig weer opnieuw op. 
  Een nieuwe strategie: wat nou als ik mijn koffer inpak met evenveel kledingstukken, maar dan efficiënter? Op internet staan genoeg tips die me kunnen helpen. Shirts in stapeltjes oprollen in plaats van vouwen, alles in vacuüm zakken stoppen en een hele grote tas als handbagage, noem maar op. Dikke trui aan in het vliegtuig en klaar. De inhoud van mijn koffer lijkt wel gehalveerd terwijl toch echt bijna alles er nog in zit. En toch nog drie kilo onder het maximum gewicht! Lang leve Google. 
Alles al ingepakt Ja, en dan zit alles ingepakt. Inclusief mijn tandenborstel, wat achteraf niet zo’n slim idee is. Alles er weer uithalen is niet echt een optie, want dan is er een grote kans dat alsnog iets vergeet. En aangezien al mijn leuke kleren  al ingepakt zijn, heb ik ook geen flauw idee wat ik nou naar school aan moet. De komende week leef ik dus in te grote broeken en shirts met gaten erin. Nog een reden waarom ik niet kan wachten om naar Amerika te vertrekken: eindelijk weer eens mijn eigen sokken aan. 

Elke twee weken blogt Rosemarie op Sevendays.nl over haar highschool-halfjaar in Salt Lake City. Haar complete archief vind je hier.
DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren