Blog

Sweet sixteen… en dan?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
femke
Femke
van de Griendt

Ik ben nu net een maand zestien jaar oud; een leeftijd waar je naartoe leeft. Want je sweet sixteen is toch wel een feestje waard. Maar is het eigenlijk wel zo bijzonder als het lijkt?

Of ik me al ouder voelde, werd me op mijn verjaardag gevraagd. Nee, waarna ik antwoordde: ik ben vandaag even veel ouder geworden ten opzichte van gisteren als ik gisteren was ten opzichte van eergisteren. Elke dag ben je een dag ouder, en opeens lijk je een jaar ouder. Eigenlijk is een leeftijd maar een stempel. Maar wel een veelzeggende stempel.

Achter het stuur?

Want de wet is toch wel gericht op die stempels en geeft je allemaal extra rechten (en plichten). Want zestien is zo’n belangrijke leeftijd, dan mag je veel meer. Het klinkt als een belangrijke leeftijd. Nou, dat valt vies tegen!

Ik mag nog niet stemmen, niet drinken, niet rijden: er is genoeg om op te noemen wat ik nog niet mag. Alles mag bijna! Nog een halfjaar wachten, dan mag ik pas autorijden. En het duurt nog twee jaar tot ik écht volwassen ben. 

Neus in de boeken

Wat ik dan nu wel mag? Een zestienjarige mag brommer rijden en een tractor besturen als je daarvoor een rijbewijs hebt, maar daar heb ik nou net geen behoefte aan. Ik kan wel al beginnen met mijn theorie-examen voor mijn autorijbewijs – als voorproefje op het echte werk.

Kortom, zestien is dus helemaal niet zo tof als het lijkt. Eigenlijk zijn alle verwachtingen onterecht: pas als je achttien wordt, verandert er veel.

Vervolg

Toch klinkt zestien jaar wel ouder dan vijftien. Er lijkt een wereld voor je open te gaan. Of het een leuke leeftijd is? Qua mogelijkheden houdt het dus niet veel bijzonders in en is het gewoon een vervolg op vijftien. Net zoals vijftien dat is op veertien. Ook nu ik zestien ben, is vrijwel alles nog hetzelfde; ik ben nog steeds Femke. Alleen een jaartje ouder.

Sinds ze kan lezen, is Femke (16) een boekenwurm. Ook doet ze aan wedstrijdzwemmen en debatteert ze graag. Haar fototoestel gaat (bijna) altijd mee op pad en komt dan met een volle geheugenkaart terug. Ze speelt graag Kolonisten van Catan en heeft een talent voor twijfelen. Vraag vooral niet naar haar favoriete boek, want het is onmogelijk. Meer van haar lezen? Dat doe je hier!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren