boekenweek live 2017

Mijn debuut als panellid bij Boekenweek Live

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
femke
Femke
van de Griendt

‘En we zijn live in drie, twee, één… actie!’ Zo trots als ik van huis ging op weg naar dit avontuur, zo onzeker wacht af ik nu tot ik aan de beurt ben. Met trillende handjes en knikkende knieën besef ik dat het nu echt gebeurt. En ik zeg tegen mezelf: vergeet niet te genieten!

Lezen, dat doen de meeste jongeren waarschijnlijk niet zo veel. Vandaar dat Boekenweek Live!, het online tv-programma voor jongeren, in het leven is geroepen. Boekenweek Live! wordt tijdens de Boekenweek gefilmd en uitgezonden. Afgelopen woensdag 29 maart was ik erbij als één van de drie leden van het Boekenweekpanel om de kijkers (scholieren) een boek aan te raden.

De generale

Omringd door degenen met wie ik straks in de uitzending ben, sta ik om een paar minuten voor tien ’s ochtends voor de deur. Terwijl ik me afvraag wie van deze mensen - mijn boekenpanelleden - zijn, word ik op mijn schouder getikt: ‘Jij bent Femke, toch?’ Huh, hoe weet je dat? Lang leve Facebook. Het derde panellid heeft alleen geen Facebook-account, dus speculeren we over wie het is. Later blijkt dat ze ons een paar tafeltjes verderop zit uit te lachen…

Even later is het tijd om de studio in te gaan voor ‘de doorloop’ van de uitzending. Het is plots zo overweldigend, dat ik begin te trillen als een rietje. En als alle ogen zich mijn kant op richten nadat ik met de microfoon in handen voor een soundcheck ‘test test’ zeg, zakt de moed me in mijn schoenen. Dat wordt wat tijdens de uitzending als zo veel mensen meekijken...

Boekenweek Live! 2017 met Herman Koch

Live op YouTube

Pak ‘m beet een uur later (wat voelt als een paar minuten: de tijd vliegt voorbij, omdat het zo leuk is!) zitten we allemaal klaar, met nog een kwartier te gaan. Presentator Arie Boomsma praat de tijd vol. Tot er nog een minuut op de klok staat: opeens is het muisstil. Ik voel de zenuwen, maar ben niet (meer) bang. De regisseur telt inmiddels af van tien tot nul. En dan zijn we live. Alles wat we doen is definitief. Durf ik nog wel? Ik stel het beantwoorden van die vraag nog even uit, en ga eerst genieten van de uitzending. Hoewel ik de verwerkingsopdrachten van scholieren bij Red ons, Maria Montanelli al voor de derde keer zie, is het nu anders. Nu is het echt.

Tussendoor bijpoederen

Ik kijk mijn ogen uit. Achter de schermen gebeurt zo veel om de uitzending soepel te laten verlopen: de regisseur staat druk te seinen als we dreigen uit te lopen en tijdens het tonen van fragmenten leggen de cameramannen alle snoeren weer recht en poedert de visagist onze eregast, Herman Koch, de schrijver van het Boekenweekgeschenk van dit jaar en van het boek waar het vandaag om draait, nog even bij. En dan is het boekenpanel bijna aan de beurt. Ik haal nog even diep adem en kijk opzij. Ik krijg een knikje van mijn mede boekenpanellid. Het komt goed, fluistert ze woordloos.

En dat kwam het ook. Het was geen droom, besef ik als ik de livestream via YouTube in de trein naar huis terugkijk. Terwijl ik nageniet van de dag, denk ik terug aan hoe gezellig het was. De uitzending is top, maar de ervaring die ik heb opgedaan, is beter. Ik ben best een beetje trots. Zo trots als een pauw.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren