Zeekoe

26 maart: Dag van de zeekoe

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Cora
van der Weij

Gejuich op de redactie. Want vandaag is het zeekoedag. En blijer kun je ons, zeekoefans in hart en nieren, niet maken. Een ode aan deze ontroerende olifant van de warme wateren.

Lamantijn. Doejong. Zeekoe. Drie mooie woorden voor een prachtig zeezoogdier. Zeeolifant zou misschien nog beter zijn dan zeekoe. Want met zijn grijze stevige lichaam, rimpelige dikke huid en slurf is hij nog het meest verwant aan de olifant. En loeien doet ie niet. Grazen wel. Met zijn snuit scharrelt hij als een stofzuiger de zeebodem af op zoek naar plantaardige lekkernijen.

Zijn brein is klein. En achterpoten heeft ie zelfs helemaal niet. Maar zijn voorpoten zijn krachtige peddels waarmee hij zich door de tropische wateren (Florida, Mexico en de Caribbean) beweegt. Om de vijf minuten steekt hij even zijn kop boven water voor een hap lucht. Kleine zeekoetjes blijven een jaar of twee bij mama zeekoe. Ze ‘praten’ samen in onderwatergeluidsgolfduetjes. Vijanden hebben de goeiige lobbessen nauwelijks. Een enkele hongerige haai of een krokodil met opengesperde kaken. Zijn grootste vijand is toch echt de mens. Die wil de zeekoe hebben om zijn vlees en zijn huid. Daardoor is hij nu een bedreigde diersoort. Dat krijg je er nou van. Laten we hem met rust, dan wordt ie met gemak een jaar of zestig. Dat gun je zo’n wonderlijke waterolifant toch zeker wel!

Foto: Julien Willem/Wikipedia

Zeekoe botst tegen aquariumwand

Manatee VS Glass

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren