Leah Denbok - Nowhere to call home

Leah (17) uit Canada geeft daklozen een gezicht

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Menno
Woudt

Eng, vies, onvriendelijk: Leah Denbok heeft alle vooroordelen over daklozen al weleens gehoord. De scholiere uit het Canadese stadje Collingwood wil daar wat aan veranderen. In drie jaar tijd zette ze al meer dan tweehonderd daklozen op de foto. ‘Ze vinden het vaak een hele eer om model te staan.’

Met een tweedehands camera begon Leah vijf jaar geleden met fotograferen. Het groeide al snel uit tot een serieuze hobby. ‘Ik word soms gevraagd om op bruiloften te fotograferen of portretfoto’s te maken. Daar verdien ik ook nog wat aan.’ Toch wilde ze een project om haar tanden in te zetten. ‘Mijn vader kent Lee Jeffries, een Britse fotograaf. Hij is beroemd geworden door daklozen te portretteren. Door zijn werk besefte ik dat iedere dakloze een eigen verhaal heeft. Die gedachte wil ik ook op anderen overbrengen.’

Agressief

De eerste keer dat Leah op een dakloze afstapte was nog erg spannend. ‘Je weet niet hoe ze gaan reageren. Mijn vader gaat eigenlijk altijd mee. Om hun verhalen op te schrijven, maar ook voor de veiligheid. Een heel enkele keer wordt er agressief gereageerd. Dat komt dan vaak door psychische problemen. Gelukkig gebeurt dat amper en snappen ze juist het doel van mijn werk.’

Leah betaalt de modellen altijd tien dollar, in ruil voor tien minuten van hun tijd. ‘Ik leg ze bewust in zwart-wit vast en met een donkere achtergrond. Daardoor komen de gezichten en de verhalen die je daarin kunt lezen, nog beter naar voren.’

Leah Denbok - Nowhere to call home
Lucy, Nathan en Misia zijn drie van de geportretteerde daklozen

Moeder

Niet alleen Leahs vader, ook haar moeder heeft een speciale rol in het project. ‘Mijn moeder is zelf dakloos geweest. Ze is in India geboren en was drie jaar oud toen ze op straat belandde. Uiteindelijk is ze geadopteerd door een familie in Canada. Het onderwerp zit dus in mijn bloed.’

Haar ouders zijn erg trots en van over de hele wereld krijgt Leah positieve reacties. ‘Ook van de geportretteerden zelf. Ik geef ze altijd mijn kaartje maar vaak houdt het contact na de shoot op. Heel soms kom ik een model tegen. Lucy uit Toronto bijvoorbeeld. Ze had altijd de droom om schrijfster te worden, maar belandde op haar twintigste op straat. Door haar drugsverslaving raakte ze alles kwijt. Ondanks alle ellende is ze wel heel trots dat ze er nu een “carrière” als fotomodel heeft.’

Boek

Niet geheel toevallig staat het portret van Lucy ook op de cover van Leahs eerste boek, Nowhere to call home. Daarin staan veertig portretten en verhalen. ‘Ik hoop dat mensen anders over daklozen gaan denken en in plaats van om ze heen lopen juist op ze afstappen. Dat is uiteindelijk de oplossing voor het probleem. Niemand wil dakloos worden.'

Vond je dit interessant? Lees dan ook eens: Fotograaf tovert grappige figuurtjes in toeristische trekpleisters

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden