SFB+GLOWINTHEDARK: ‘We luisteren niet meer naar één sound'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Gitte Hessels
Gitte
Hessels

De rappers en producers van SFB en GLOWINTHEDARK hebben de handen ineen geslagen. Vandaag komt hun album LITUATIE uit. De plaat klinkt als een Spotify-playlist en een mix van hiphop en dance. Heel divers, er staat voor iedereen wel wat op. Waarom? ‘Omdat dat is wat de jeugd wil’, vertellen Frenna, Kevin Ramos en Philly Moré.

‘Ik vond de Nederlandse rap en hiphop altijd een beetje lame’, zucht Kevin Ramos (GLOWINTHEDARK, tweede van rechts). ‘Te geforceerd. Het kwam niet écht over.’ Maar veel nieuwe groepen als bijvoorbeeld Broederliefde beleven wat ze zingen en rappen, vindt hij. ‘Je voelt echt die realness.’

Die groepen hebben de Nederlandse scene wakkergeschud. ‘Het is lang geleden dat de radio zo veel van die tracks oppikt’, zegt Ramos. ‘Ik denk dat je daaraan wel kunt zien dat er behoefte aan is.’ Maar niet alleen aan één ding, denkt hij ook. ‘Diversiteit is wat de jeugd nu wil. Check de Spotifyplaylisten maar: die zijn zó verschillend. We luisteren niet meer naar één sound.’

Zonder te skippen
LITUATIE lijkt ook net een Spotify-playlist. Je luistert niet naar één sound, maar naar een combinatie van hiphop en dance. ‘Het is eigenlijk een beetje een best of both worlds-ding’, vindt Ramos. Frenna (SFB, midden op de foto): ‘Je hoort verschillende emoties terug in de nummers: verdriet, blijdschap, een beetje het straatgevoel, motivatie.’ Ramos: ‘Het is een mooie storyline. We hebben ook echt op die manier de playlist gemaakt. Hoe hij eindigt, hoe hij begint: dat is allemaal met een bepaalde reden. Je moet het album aan kunnen zetten en het kunnen luisteren zonder door te skippen.’

Niet zo ‘wauw’
Toen ze begonnen aan het album, hadden ze daar helemaal niet zo over nagedacht. Het ging gewoon vanzelf. Ook voor Philly Moré (tweede van links), die al bijna tien jaar geen Nederlandstalig nummer meer schreef. Daar had hij ook niet echt behoefte aan. ‘De Nederlandse rapscene was niet echt “wauw”. Nu heb je allemaal groepen die opkomen en zó talentvol en sterk zijn, dat je er ook bij wilt horen. Frenna werkte aan een nummer en ik schreef mee omdat ik de beat echt voelde. Ik zei: “Laat het me proberen.” En het klonk gewoon!’

Doodmuzikaal
Ramos keek er niet van op. ‘Hij is doodmuzikaal’, vindt hij. ‘Frenna ook. Hun krachten liggen in het “echt zijn”. Neem Ronnie Flex: hij kan dat ook. Hij weet hoe hij een track moet maken waarmee hij kan triggeren op emoties. Hij heeft die formule te pakken. Wij ook. En als je die te pakken hebt, ben je blessed.’

Voordat de groep het in de gaten had, stonden er twaalf tracks op papier. ‘Twaalf nummers die veel verschillende mensen aan zullen spreken’, denkt Frenna. ‘Er staat voor iedereen wel wat op.’ Of ze daarmee geen risico nemen? ‘Nee hoor’, zeggen ze alle drie. ‘We denken dat het heel goed gaat vallen!’

Foto: Daniel J. Ashes

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren