'De kindertelefoon blijft bestaan'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Bouwien
Jansen

De kindertelefoon blijft zeker bestaan. Dat schreef staatssecretaris Martin van Rijn (Volksgezondheid) in een brief aan de Tweede Kamer. 

De mensen van de hulplijn waren bang dat er niet genoeg geld beschikbaar is. De Kindertelefoon maakt afspraken met een overkoepelende organisatie van alle gemeenten in Nederland, maar dat gaat veranderen. Vanaf volgend jaar moet de hulplijn met elke gemeente afzonderlijk overleggen. Dat kost veel tijd en dus geld. Volgens Van Rijn moet dat dus geen reden zijn om met de hulplijn te stoppen en komt het zeker goed. De lijn wordt nog steeds veel gebruikt. Wij waren er voor een kijkje achter de schermen.

‘Wat dapper dat je belt’, zegt vrijwilliger Kirsty van De Kindertelefoon. Ze heeft een jongen aan de lijn die vertelt dat hij ruzie heeft gehad met zijn moeder. ‘Ze heeft me uitgescholden en geslagen’, zegt hij. ‘Dat gebeurt vaak.’ ‘Wat rot voor je’, zegt Kirsty. ‘Zijn er andere mensen die dit weten?’

Het blijft stil aan de andere kant van de lijn. ‘Heb je bijvoorbeeld vrienden?’, probeert Kirsty. ‘Op school word ik gepest. Elke dag’, zegt de jongen. ‘Ik heb niemand.’

Bezorgd
Een half uur later heeft de jongen zijn hele verhaal verteld. ‘Ik maak me zorgen om je’, zegt Kirsty. ‘Hoe vind je dat, als ik dat zeg? ‘Wel fijn’, zegt de jongen. ‘Want ik weet niet of het nou normaal is wat mijn moeder doet, of niet.’ ‘Nou, dat is het niet’, zegt Kirsty.

De Kindertelefoon voert regelmatig telefoon- of chatgesprekken over kindermishandeling. Vorig jaar vertelden bijna veertienduizend kinderen en jongeren dat ze verwaarloosd, misbruikt of geslagen worden. Andere onderwerpen waarover vaak gebeld wordt, zijn pesten, seksualiteit, relaties en scheiding. ‘Als iemand belt over mishandeling proberen we eerst vooral te luisteren’, legt vrijwilliger Roos uit.

de Kindertelefoon

Eerste keer
‘Dat is het belangrijkste. Vaak is het de eerste keer dat een kind of jongere zijn verhaal vertelt aan een vreemde. Dat is een enorme stap. Soms zijn bellers bang dat ze zich aanstellen. Ze denken dat het normaal is wat er thuis gebeurt. Daarom benadrukken we dat we ons zorgen maken. Dat de situatie níet gewoon is. Vaak wordt het daarna makkelijker voor ze om hulp te zoeken.’ 

Als het verhaal ernstig is, kan De Kindertelefoon doorverwijzen naar Veilig Thuis. Dat is een organisatie die kinderen en jongeren verder kan helpen. Maar dan moeten ze wel hun anonimiteit opgeven. Dit jaar kozen zeker zeventig kinderen daarvoor.

Plaagbellers
De jongen aan de telefoon ziet het niet zitten. ‘Ik wil mijn moeder niet verraden’, zegt hij zenuwachtig. ‘Straks komt ze in de gevangenis.’ Kirsty dringt niet aan. Samen spreken ze af dat hij alles op papier gaat zetten en de brief daarna geeft aan een leraar op school die hij wel vertrouwt. ‘Dankjewel’, zegt hij. Hij klinkt opgelucht. ‘Geen dank’, zegt Kristy. ‘Heel veel succes. En je mag altijd nog een keer bellen, als je verder wilt praten.’

Roos zit ondertussen in een heel ander gesprek. ‘Hallo’, zegt een meisje. Er klinkt gelach op de achtergrond. ‘Ik word gepest op gym en m’n vader heeft verkering met Rihanna. Doei!’ Roos zucht. ‘Een plaagbeller’, zegt ze. ‘Dat hebben we vaker hier.’

Testen
Frustrerend? ‘Soms’, zegt Roos. ‘Maar ach, het kan ook een manier zijn om te testen of we opnemen. Misschien bellen ze op een dag voor iets echts.’

Als je De Kindertelefoon belt, blijven je naam en wat je vertelt geheim. De verhalen van de jongeren in dit artikel zijn daarom aangepast. Zo kan niemand ze herkennen.

Foto's: Shody Careman

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Meld je aan voor onze gratis WhatsApp-dienst, download onze gratis app of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden