Dode potvissen. Waar laat je die?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Cora
van der Weij

Daar liggen ze dan. Vijf dode potvissen op een Texels strand. En nu? We vragen het zeebioloog Arthur Oosterbaan.

De potvissen spoelden dinsdag aan op het strand van Texel. Deskundigen probeerden de dieren te redden volgens het potvisprotocol. Die handleiding wat te doen bij het stranden van een walvisachtige is in 2012 opgesteld. Toen lag bultrug Johannes, die later trouwens een Johanna bleek, dagenlang steeds zwakker te worden bij het Texelse eilandje Razende Bol totdat ze uiteindelijk overleed. Veel mensen vonden het moeilijk om aan te zien.


Potvisprotocol
Een discussie barstte los. Moeten we niet meer doen om de dieren naar zee te slepen? Eerder ingrijpen en gestrande exemplaren een spuitje geven? Of de natuur de natuur laten? In het protocol staat stap voor stap wie wat wanneer doet bij een stranding. Belangrijk punt daarin: als een walvis langer dan twaalf uur op het strand ligt heeft een reddingsactie geen zin meer. Dan liggen ze al te lang droog, is de druk op de longen te groot waardoor de longblaasjes kapot gaan en hebben de dieren geen kans meer op overleven.

Skelet
Ook nu deden de experts op Texel wat ze konden. Maar hun inspanningen mochten niet baten. De potvissen zijn alle vijf overleden. Wat gaat er nu verder met de grote zeezoogdieren gebeuren?
Zeebioloog Oosterbaan: ‘Deskundigen zijn op dit moment bezig om de potvissen te onderzoeken. Misschien kunnen ze erachter komen waaraan ze zijn doodgegaan. Een ziekte. Of een afwijking. En ze proberen een antwoord te vinden op de vraag waarom ze zijn aangespoeld. Daarna kunnen musea zich melden of ze één van de potvissen willen hebben om tentoon te stellen. Dat is nog even afwachten. Maar de meeste musea in Nederland hebben al wel een mooi potvisskelet.’

Walvisvinger
‘Daarna worden de potvissen opgeruimd. Je kunt ze natuurlijk niet laten liggen. Dat zou ook gewoon gevaarlijk zijn. Dan gaan ze rotten en opzwellen en kunnen ze zelfs ontploffen. Dat wil je echt niet. Het stinkt heel erg en er kunnen gevaarlijke ziektekiemen vrijkomen. Als die in een open wondje komen, in je vinger bijvoorbeeld, kun je flink ziek worden. Dan krijg je een zwerende vinger die maar niet over gaat. Walvisjagers noemden dat vroeger een walvisvinger.’


Blokjes
‘Bij het opruimen wordt het publiek op een ruime afstand gehouden. Je mag meestal wel komen kijken, maar op een veilige plek achter een lint. Misschien worden de potvissen eerst naar Harlingen gesleept. Maar het kan ook dat ze meteen op het strand worden aangesneden. Dat doen vrijwilligers. Slagers bijvoorbeeld. Er hebben zich al veel mensen daarvoor gemeld. Zij krijgen instructies want het is zwaar en ook gevaarlijk werk. Ze gaan de potvissen met superscherpe messen in blokjes snijden.’

Energie
‘Deze exemplaren, jonge mannetjes, wegen zo’n twintigduizend kilo per stuk. En het zijn er vijf. Dat worden dus heel veel blokken potvis. Het vlees gaat naar een speciale fabriek in Friesland, die de bijnaam De Stinkfabriek heeft. Daar kunnen ze door het te verbranden energie opwekken. Straks kunnen dus mensen hun lamp opsteken of computeren dankzij deze potvissen.’

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden