Donovan (13): 'Mijn zeep helpt daklozen'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Cora
van der Weij

De dertienjarige Donovan Smith uit het Amerikaanse Albuquerque (of Burque zoals de inwoners liefkozend zeggen) steekt veel vrije uren in het maken en verkopen van zeepjes. Niet om er zelf beter van te worden, maar om daklozen te helpen. Donovan weet hoe dat is. Hij was het zelf.

IJsjes, cakejes, hamburgers, donuts, een gebakken ei… Wat Donovan maakt ziet er zo smakelijk uit dat je er je tanden in wilt zetten. Beter van niet als je geen mond vol sop wilt. Donovans ‘lekkernijen’ zijn van zeep. Simpele soap bars maakt hij ook. Hij verkoopt ze op markten en heeft een webshop op Etsy, de verkoopsite voor zelfgemaakte spullen. Donovan begon op z’n elfde met zijn zeep-zaak. Hij noemt zichzelf een socialpreneur, een sociale ondernemer, want een groot deel van de opbrengst gaat naar het goede doel.

Gaan de zaken goed, Donovan?
‘Ja! Een beetje te goed. Ik moest mijn Etsy-shop een paar maanden sluiten want de zeep was op en ik had tijd nodig om nieuwe te maken. Ik heb hard gewerkt en ook nu nog ben ik bijna iedere dag een paar uur aan het “zepen”. De voorraad is aangevuld. Ik heb een hoop nieuwe modellen en ik gooi de winkel weer open (op 1 juli, red.). Mijn doel voor dit jaar was de opbrengst van zo’n zevenduizend zeepjes aan de daklozenopvang te geven. Daar zit ik nu al dichtbij en we zijn nog maar op de helft van het jaar! Ik doneer trouwens niet alleen geld maar ook de zeep zelf. Mijn zepen hebben al veel vieze billen gewassen, haha! Ik lach nou wel, maar er zit ook een serieuze kant aan. Veel daklozen worden ziek van het leven op straat door een gebrek aan hygiëne. Mijn zeepjes helpen een beetje om daar iets aan te doen. Er is iets mis met een wereld waarin mensen vreselijk moeten worstelen om te overleven. Ik wil doen wat ik kan om dat te veranderen.’

Hoe kwam je op het idee?
‘Toen mijn moeder en ik zelf dakloos waren verhuisden we van hot naar her. Logeerden bij vrienden of vonden een plek in een opvang. In twee jaar tijd heb ik op vijf verschillende scholen gezeten. Toen we eindelijk weer een eigen huis hadden, hier in Burque, besloot mijn moeder dat het beter was om me even tot rust te laten komen. Een tijd lang gaf ze me zelf les. Ze bedacht leuke manieren om bijvoorbeeld wetenschap en wiskunde uit te leggen. Ze leerde me ook hoe je zeep kunt maken. Met een basis van kokosolie. Dat giet je in een vorm. Een kant en klare. Of een zelfgemaakte. Ik vond het heel leuk en ik maakte er een hele hoop. Eerst gaf ik alle zepen weg. Maar mensen vonden ze zo leuk dat ik bedacht dat ik ze ook kon verkopen. De helft van de opbrengst gaat naar de daklozenopvang. Ik wil iets terug doen voor de mensen die mijn moeder en mij zo goed hebben geholpen. Dit is gewoon mijn manier om dank je te zeggen.’

Hoe was het toen jullie dakloos waren?
‘Ik was vaak verdrietig en bang. Alle zekerheid was weg. Eerst woonde ik met mijn moeder in een leuk huis in Augusta, Georgia. Maar vijf jaar geleden raakte ze gewond aan haar been. Zo ernstig dat ze haar werk, ze was in dienst bij het leger, niet meer kon doen. Nieuw werk vinden lukte ook niet. We moesten ons huis uit, zwierven rond met de auto en twee tassen met kleren. Mijn boeken en knuffels moest ik achterlaten. Ik mis ze nog steeds. Op een dag vonden we een verlaten garage. Daar zijn we een tijd gebleven. Mijn moeder verkocht de auto zodat we eten konden kopen. In de garage was geen stromend water en geen elektriciteit. In de winter werd het er te koud om te blijven. Maar alle opvang in Georgia zat vol. In New Mexico, 2400 kilometer verderop, was nog wel plek. We zijn er met een bus naartoe gegaan. Geld voor de buskaartjes kregen we van vrienden. De opvang hier in Burque heeft ons geholpen om weer op te krabbelen.’

Hoe gaat het nu?
‘Goed! Mijn moeder heeft werk. We wonen in een fijn huis. Ik ga naar school. En als ik vrij ben, maak ik zeep en doe ik andere dingen voor de daklozen. Afgelopen jaar heb ik er drie prijzen voor gekregen. De burgemeester heeft me gevraagd om in de Jeugdraad van Burque te komen om verbeter-ideeën voor de stad te bedenken. Ik ben de jongste. En ik heb ook nog een studiebeurs gewonnen. Het is allemaal nogal super amazing! Wat ik wil gaan doen? Ik dacht eerst naar de toneelschool. Ik acteer graag. Ik speel een rolletje in Independence Day: Resurgence die net uit is. Maar ik geloof dat er niet veel goede rollen zijn voor Afro-Amerikaanse jongens. Dus ik weet het nog niet zo goed. Hoe dan ook: ik zal me altijd inzetten voor anderen. Want dit weet ik wel: ook al doe je iets kleins, je kunt het leven van mensen die het moeilijk hebben een beetje lichter maken.'

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Meld je aan voor onze gratis WhatsApp-dienst, download onze gratis app of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden