Spannende klimaattop van start

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Cora
van der Weij

Vandaag is-ie begonnen, de jaarlijkse wereldklimaattop. Normaal al een hele heisa, zo’n top organiseren. En nu helemaal. Hij is namelijk in Parijs, dat na de aanslagen van 13/11 onder hoogspanning staat. Er gingen stemmen op om het overleg af te blazen. Maar, vindt het gastland, dit is té belangrijk om niet door te laten gaan. Wat er dan allemaal op het spel staat? Lees de weetjes en je weet het.

De naam
De top luistert naar de sexy naam COP21. Het staat voor Conference of the Parties en dit is nummertje 21 al weer. Het logo is een groen blaadje met de Eiffeltoren erin en een door de zon weggebrand gaatje. Hij duurt van maandag 30 november tot en met vrijdag 11 december. De allereerste klimaattop was in 1992 in Rio de Janeiro. Toen maakten de betrokken landen de afspraak om samen iets te doen tegen de luchtvervuiling van industrieën en de daarmee samenhangende klimaatverandering. Het zogeheten Kyoto-protocol, de basis voor alle volgende klimaatafspraken.

De plek
Frankrijk heeft een groot complex gereserveerd voor het klimaatoverleg. Le Bourget. In Saint-Denis. Precies, de buitenwijk waar het vermeende brein van de aanslagen zich vorige week in een appartement verschanste en daarna omkwam bij de belegering ervan. Op het grote plein voor Le Bourget wapperen de vlaggen van de deelnemende landen. Er is een expositieruimte, een hightech perscentrum, werkkamers en twee gigantische vergaderzalen. Alles is zo duurzaam mogelijk gemaakt, staat op de site van het complex. Lege flesjes bronwater worden gerecycled. De broodjes zitten in bio-zakjes. En de notitieblokken zijn uiteraard van 100% gerecycled papier.

 

Het prijskaartje: € 170.000.000

 

De gasten
Van onderhandelaars, knappe klimaatkoppen en juristen tot journalisten en politici. Onder hen landleiders als de Amerikaanse president Obama, de Chinese president Xi Jinping, gastheer Hollande, de Russische president Poetin, president Narendra Modi uit India en onze president Rutte. In totaal zijn er veertig- tot vijftigduizend mensen uit de 195 deelnemende landen te gast. De hotels in Parijs zitten dan ook propvol.


De veiligheid
Zoveel mensen op één plek, dat vraagt normaal al om strenge veiligheidsmaatregelen. En nu, zo vlak na de aanslagen in Parijs, nog eens extra. Bij de ingang staan scans en er wordt gecheckt op wapens, scherpe voorwerpen en gevaarlijke vloeistoffen. Er zijn camera’s, agenten, militairen en politiehonden. Grote evenementen zoals demonstraties kunnen niet doorgaan. Te gevaarlijk, vinden de Franse veiligheidsdiensten.


Klimaatmarsen
Ja, die lagen dus een beetje op hun gat. Tenminste, de aankomst ervan in Parijs. De marsen waren georganiseerd door milieuorganisaties uit allerlei landen. Zij zijn bang dat de plannen van de klimaatvergaderaars niet ver genoeg gaan. Ze riepen hun leden op om massaal en op een groene manier naar Parijs te komen om de politici op te roepen tot een pakket stevige milieumaatregelen. Spaanse cyclistas, Britse bikers, fietsers uit Vietnam, Duitse wandelaars en vele anderen gingen op pad. Ook Hollandse activisten deden mee. Die van de The Climate Miles bijvoorbeeld. Zij vertrokken op 1 november in Utrecht en kwamen zaterdag aan in Parijs. Maar een potje demonstreren zat er na de tippel van 580 kilometer dus niet in.


Het doel
Het akkoord van Parijs. Een vervolg op het Kyoto-protocol. De belangrijkste afspraak: we gaan ervoor zorgen dat de temperatuur op aarde niet meer dan twee graden verder stijgt. Ieder land heeft plannen ingediend waarin staat wat zij er zelf aan kunnen doen om dat te bereiken. Kappen met vervuilende kolencentrales, vieze fabrieken straffen, overgaan op groene energie…


De kritiek
De klimaatplannen zijn altijd superslap, zeggen critici. Veel afspraken zijn niet bindend en de grootste vervuilers gaan vrijuit. En anderen die zelf nauwelijks iets vervuilen krijgen te maken met de gevolgen van de opwarming. Nu al. Bangladesh vecht tegen overstromingen. Eilanden als Kiribati en de Seychellen zien de zeespiegel gevaarlijk stijgen. Rond de evenaar wordt het heter en mislukken de oogsten. Door het smelten van zee-ijs komen de ijsberen in de knel. En zo verder. Dus dringen de critici aan op een stevig akkoord. Tijd voor een klimaatrevolutie daar in Parijs, zeggen zij. Hoog tijd.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden