Jesse Verhagen Roel van Rhijn ijsberen poep profielwerkstuk Spitsbergen
Schoolnieuws

Poep zoeken voor profielwerkstuk

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Gitte Hessels
Gitte
Hessels

Een dikke negen kregen en Roel van Rhijn (18, links op de foto) en Jesse Verhagen (18, tweede van rechts) voor hun profielwerkstuk. De vwo’ers zochten in Spitsbergen naar ijsberenpoep, bestudeerden die nauwkeurig en bewezen zo wat steeds meer wetenschappers vermoeden: klimaatverandering zorgt voor planten op het menu van ijsberen.

Poep bestuderen: het klinkt als iets wat je liever niet doet. Maar ja, Roel en Jesse wisten zeker: ons profielwerkstuk moet over de gezondheid van ijsberen gaan. ‘En daarvoor kijk je natuurlijk naar wat ze eten’, legt Roel uit. Hoe je daar het makkelijkst achter kunt komen? ‘Simpel!’, zegt Jesse lachend. ‘Door hun poep te onderzoeken. Want wat erin gaat, komt er ook weer uit!’

Natte stinkdrollen
‘Onze scheikundeleraar Jack Kauw organiseert ieder jaar een schoolreis naar Spitsbergen met een aantal leerlingen uit 5-vwo en 4-havo’, vertelt Roel. ‘En wij mochten mee, om de ijsberenpoep zelf te verzamelen. We vlogen naar de grootste nederzetting Longyearbyen. En de volgende ochtend reisden we per speedboot verder.'

'Zes dagen lang trokken we van gletsjer naar gletsjer. Meneer Kauw was onze gids en vertelde ons van alles over Spitsbergen. Onderweg vonden we vier ijsberendrollen. Sommige waren een beetje nat en stonken.’

ijsbeer poepen

Van snorhaar tot zeewier
De drollen werden mee naar huis genomen en in de vriezer gelegd om ze een beetje vers te houden. ‘Belangrijk, want we moesten een tijdje wachten op nóg negentien ijsberendrollen’, vertelt Roel. ‘Die had een andere reisleider op Spitsbergen voor ons verzameld. In oktober ontvingen we zijn pakket met poep.’

En toen kon het echte onderzoeken beginnen. De vwo’ers zeefden de poep. Grote stukken voedselresten bleven liggen, de kleine restjes vielen erdoorheen. Jesse: ‘We kwamen van alles tegen: snorharen, zeehondennagels, rendierbotten, vogelsnavels. Maar gek genoeg ook veel zeewier, gras en mos. Samen met planten onderzoeker Michael Stech van Naturalis zijn we die planten gaan definiëren.’ Ze ontdekten dat ijsberen aan de ‘warmere’ westkust van Spitsbergen meer planten eten dan de ijsberen die aan de koude oostkust leven.

Jesse Verhagen en Roel van Rhijn ijsberen profielwerkstuk poep Spitsbergen

IJsberenevolutie
‘Ze moeten wel, want door de warmte verdwijnt het drijfijs en kunnen de ijsberen niet jagen op zeehonden’, legt Roel uit. Dat is natuurlijk triest nieuws, maar hij en Jesse ontdekten nog iets anders. ‘We hebben de plantenrestjes onder de microscoop gelegd om te kijken of de ijsberen ze ook verteerden. En wat bleek? De planten waren netjes verteerd! Dat betekent dat ze niet alleen maagvulling voor de ijsberen zijn, maar ze er ook echt energie uit halen.’

Goed nieuws, vinden de jongens. ‘IJsberen proberen zich dus aan te passen aan het veranderende klimaat’, zegt Roel. ‘We hebben er vertrouwen in dat ze dat lukt. Het is alleen de vraag of ze genoeg tijd hebben. Evolutie kan namelijk wel miljoenen jaren duren.’

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Meld je aan voor onze gratis WhatsApp-dienst, download onze gratis app of neem een proefabonnement op de krant! 

 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren