Marnix en Frans foto EO

Frans is christen én homo: 'Ik heb het lang weggestopt'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Maartje
Dammers

In Ik ben er geen, ik ken er geen gaat Marnix Haak in gesprek met christelijke LHBTI’ers over hoe het is om op te groeien in kerk waar niemand lijkt te zijn zoals zij en hun geaardheid vaak niet wordt geaccepteerd. Domineeszoon Frans Blokhuis (25) gaat met Marnix mee op pad.

Ik ben er geen, ik ken er geen - foto Willem Jan de Bruin
‘Het was aan het begin van de puberteit dat ik begon te vermoeden dat ik op jongens val. Ik schrok daar zo van dat ik het heel lang heb weggestopt. In de kerk werd niet over homoseksualiteit gesproken. Homo’s waren mensen die je niet kende dus je dacht er niet over na. Ik schoof het voor me uit voor later. Net als bij huiswerk eigenlijk, uitstelgedrag. Mijn ouders hadden wel een vermoeden. We hebben er later ook meerdere gesprekken over gehad. Ze vonden het lastig, wisten niet wat ze ermee moesten, vroegen zich af of ik niet tóch hetero kon zijn, dat het een fase was. Zij wisten er zelf ook weinig vanaf en hadden een bepaald beeld bij homo’s. Ze hebben me nooit proberen te “genezen”, maar maakten zich vooral zorgen.’

Positieve reacties

‘Uiteindelijk ben ik voor het christelijke kerkkoor waarin ik zat publiekelijk uit de kast gekomen. Van daar zou het vanzelf doorsijpelen naar de kerk. Doodeng vond ik dat. Ik voel de zweetdruppels van toen nog over mijn rug stromen. Maar iedereen reageerde heel positief. Ook in de kerk zelf. Dat was het probleem niet. Het gevoel dat ik de enige was, speelde mee in mijn keuzniee om de kerk te verlaten. Het is niet chill dat je de hele groep moet vertegenwoordigen en als enige moet laten zien dat homo’s heel leuke normale mensen zijn. Ook mag ik als homo met een relatie in de kerk bepaalde functies niet bekleden. Ik mag bijvoorbeeld niet net als mijn vader dominee worden. Ook daardoor voelde ik me er niet langer thuis. Toch heb ik het geloof niet helemaal afgezworen. Het zit zo in mijn DNA. Ik geef er nu gewoon een andere vorm aan.’

Meer uitspreken

‘Wat voor de acceptatie van LHBTI’ers in de kerk zou helpen, is als heteroseksuele christen in beweging komen en laten weten waarvoor ze staan. Dat is ook waar het in Ik ben er geen, ik ken er geen over gaat. Hetero’s zijn zich er vaak niet van bewust dat ze een bevoorrechte positie hebben waarin ze verandering kunnen genereren. Je bent dan zelf geen homo maar er zit er misschien wel een naast je in de kerkbank. Natuurlijk helpt het als LHBTI’ers zich zelf blijven roeren in de kerk, maar ik vind het lastig om hen daartoe op te roepen. Je vraagt nogal wat van iemand. Het is een heel eenzame strijd. Zelf heb ik ook voor een andere route gekozen. Ik probeer me van buitenaf uit te spreken: door dit programma of op Facebook. Dat wordt ook gezien door mensen in de kerk. Ik zit dan misschien niet meer in de kerk, ik ben niet uit beeld.’

Ik ben er geen, ik ken er geen  - vanavond (31 juli) om 22.00 uur te zien bij de EO op NPO 3.

Anderen lazen ook: 'De Pride is voor iedereen'

Altijd op de hoogte blijven van nieuws dat voor jongeren interessant is? Volg ons via WhatsApp, Snapchat, Facebook of Instagram. Of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren