Boekrecensie: De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

De Zweedse schrijver Jonas Jonasson woont op een eiland in de Oostzee. Zijn fantasie is groots en woest als een oceaanstorm. Hij zuigt avonturen en karakters uit zijn duim, verbindt ze met ongelooflijke historische feiten en schotelt je een ingenieus verhaal voor over een slim Zuid-Afrikaans
meisje dat zich opwerkt tot atoombomdeskundige.

Cijfer: 8
Plus: satirisch, onderkoeld, vol vaart en absurd
Min: het verteltempo ligt hoog en je krijgt een hoop geschiedenis te verwerken (wat weer verandert in een pluspunt als je daarvan houdt)

Nombeko wordt geboren in een krot in Soweto en is - voor een analfabeet - uitzonderlijk slim. Tussen het sjouwen met volle latrines door leert ze zichzelf lezen, schrijven en heel goed luisteren, maar bijna niemand heeft dat door. Door ongelukkig toeval wordt ze het dienstmeisje van een grote ingenieurprofessor die belast is met de ontwikkeling van een serie geheime Zuid-Afrikaanse kernwapens, maar die meer oog heeft voor de fles Klipdrift dan voor zijn werk (waar hij de ballen van snapt). De tweede hoofdpersoon van dit verhaal is Holger. Een Zweedse jongen met een gevaarlijke gek als vader die eropuit is om de Zweedse monarchie in zijn eentje omver te werpen. Na een lang avontuur ontmoeten Nombeko en Holger elkaar en nemen ze hun intrek in een slooppand, waar ze slapen bovenop een atoombom waar niemand het bestaan van weet, behalve de Israëlisch inlichtingendienst Mossad.

Satiricus Normale mensen verzinnen zoiets niet, zou je denken. Nombeko vraagt zich dan ook voortdurend af waarom zij altijd omringd is door gestoorde gekken en daar rekent ze haar schrijver ongetwijfeld bij. Jonasson is een satiricus eerste klas. Niets van wat in dit verhaal gebeurt, is ook maar enigszins waarschijnlijk of normaal. Op onderkoelde toon sleept hij je in razende vaart mee door de wereldgeschiedenis ten tijde van de apartheid in Zuid-Afrika. Omdat hij alles uitvergroot worden de historische gebeurtenissen extra absurd. De idiote regels van het apartheidsregime, het gekonkel van wereldleiders, de uitzichtloosheid waarmee de zwarten in de krottenwijken zich een weg door het leven snuiven en slikken. Het is zo mensonterend en de rol van de internationale politiek zo dubieus, dat je je haast niet kunt voorstellen dat dit allemaal nog zo kort geleden is gebeurd. De wereld is wreed en absurd, maar Jonasson geeft er in dit verhaal een briljante draai aan.
DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren