Filmrecensie: Dallas Buyers Club

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Nathalie
Strijker

Halverwege de jaren tachtig dook er ineens razendsnel een ziekte op waar veel mensen behoorlijk van in paniek raakten: aids. Er was nog geen enkel medicijn om het te remmen. De diagnose was meteen een doodsvonnis. In eerste instantie verspreidde de ziekte zich vooral onder homoseksuele mannen, maar al snel waren ook hetero’s de pineut.

Cijfer: 8

Zo ook dertiger Ron Woodroof (Matthew McConaughey) uit Dallas. Als bij hem aids wordt geconstateerd, geven de artsen hem nog een maand. Maar mooi dat cowboy Ron dat niet accepteert. Hij begint met het smokkelen van illegale medicijnen om zichzelf en zoveel mogelijk andere aidspatiënten een kans te geven. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dallas Buyers Club is een indrukwekkende maar behoorlijke heftige film. De weinig aan de verbeelding overlatende beelden van bloed, naalden, seks en doodzieke mensen zal niet iedereen kunnen waarderen. Allemaal niet erg vrolijk makend, maar juist daardoor blijft de film lang hangen.

Hoofdrolspeler Matthew McConaughey - bekend om zijn gebruinde en gespierde torso - viel ruim twintig kilo af voor deze rol. Dat leverde hem vorige week terecht een Golden Globe op. Ook zijn tegenspeler Jared Leto (zo’n veertien kilo lichter voor de rol van travestiet Rayon) viel in de prijzen. Deze awards worden gezien als een goede graadmeter voor de Oscars die begin maart worden uitgereikt. Dikke kans dat Dallas Buyers Club daar ook flink in de prijzen zal vallen.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren