Kijkje in de sloppenwijken van Rio

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Jacqueline
Ancona

Al jaren zijn soldaten bezig de drugsbendes uit de sloppenwijken in Rio de Janeiro te verdrijven. In de aanloop naar het WK voetbal wil het gastland rust in de favela’s. Gijs Wanders zag met eigen ogen hoe moeilijk dat is en schreef daar Rafels van Rio over.

Wanders zat vier jaar geleden in het stadion tijdens de WK-finale in Zuid-Afrika en zag daar een man het veld bestormen. Hij rende op de wereldbeker af, maar werd overmeesterd voordat hij de trofee had. De gebeurtenis liet hem niet meer los en vormde het uitgangspunt voor Rafels van Rio. Wanders reisde verschillende keren naar Rio en hoorde in de favela’s indrukwekkende verhalen die hij stuk voor stuk verwerkte in zijn verhaal.  Spijkerhard Het boek begint tijdens de WK-finale van 2014. Als de lichten ineens doven blijkt de wereldbeker verdwenen. Wie zit daar achter? De verdwenen cup vormt slechts een haakje om de favela’s in te duiken. Via verschillende hoofdpersonen schetst Wanders het geweld, de armoede en de wanhoop in de sloppenwijken. Je volgt politieagent Renato, de door hem neergeschoten Julia, haar broer Orlando die in handen valt van een meedogenloze drugsbaas en de vijftienjarige Hiago, die als een zoon voor Julia is. Wanders laat de ellende zien zoals die is en dat maakt het verhaal af en toe spijkerhard.  Duimendikke boodschap Wanders zet de rauwe realiteit goed neer in deze roman, maar doet dat in wat houterige, afstandelijke zinnen. Door de snelle schakelingen in perspectief wil het niet echt spannend worden. Als Julia gedwongen wordt om met een drugsdeal het leven van haar broer te redden, wordt die hele gebeurtenis afgedaan met een verstopte alinea achteraf. En de wereldcup? Die wacht je pas aan het eind weer op samen met een boodschap die er erg dik bovenop ligt. Maar tussen de twee voetbalscènes in waan je je in de rafelrand van Rio en ervaar je de ellende én de hoop op beter. Waarschijnlijk is Wanders doel daarmee al behaald.   + actueel, prachtige omslag, realistisch inkijkje - geen vloeiend verhaal, afstand tot personages Rafels van Rio, Gijs Wanders. Lemniscaat. € 14,95, 173 blz. (15+) Cijfer: 7 Ehsan (14) cijfer: 7,5 ‘Volgens mij heeft de schrijver het meer als protestboek geschreven, dan als leesboek. “Kijk dit is er aan de hand in Rio, lijkt hij te willen zeggen. Daarom heeft jij het volgens mij ook in simpele taal opgeschreven zodat zoveel mogelijk mensen het kunnen lezen en wakker geschud worden. Ik heb vrienden die daar vandaan komen, dus ik wist er iets vanaf. Maar het is veel erger dan zij hebben verteld. Echt heftig. Het verhaal van Hiago vind ik heel mooi, omdat het zo langzaam verteld wordt en je pas aan het eind weet hoe het zit. Ik had wel verwacht dat de Braziliaanse liefde voor voetbal meer in het boek zou zitten, maar de angst in de sloppenwijken is zo groot dat ik snap dat ze wel wat anders aan hun hoofd hebben.’
DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren