Recensie: Alle Dieren Levend en Vrij

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Gijs is een heel gewone jongen, tot hij de aandacht trekt van zijn klasgenoot Dietie. Dit eenzelvige meisje daagt hem uit voor een test, om te zien of hij geschikt is voor haar geheime organisatie. Voor Gijs het door heeft, is hij een dierenactivist.

Gijs is niet zo dapper. Hij vindt zichzelf de gewoonste jongen van het Drentse Veenholten. Maar Dietie maakt iets bij hem wakker met haar idiote vragenlijst en roekeloze opdrachten. Een verlangen naar actie. In zijn dagboek schrijft hij: ‘Ik beleef ontzettend veel. Zo veel dat mijn pen niet genoeg inkt heeft. Bovendien mag ik geen bewijsmateriaal maken. Laat dus maar.’ Gijs denkt dat hij niks durft, maar laat zich toch strikken voor het dierenbevrijdingsfront. Waarom? Hij heeft geen idee. Niet omdat hij geen vlees lust (daar is hij gek op), ook niet omdat hij dieren zo zielig vindt. Hij laat zich gebruiken, omdat Dietie alles durft en iemand anders van hem maakt.

Gek op vlees
De boeken van Mariken Jongman vallen op door haar laconieke toon, haar hilarische gevoel voor humor en sterke karakters. Gijs is net zo’n dagboekschrijver als Rits (uit Rits) en even ongeremd als Kiek (uit Kiek en Liefde, liefde en nog eens liefde). Hoewel hij met zijn elf jaar jonger is dan jij bent, is zijn verhaal leuk om te lezen. Jezelf ontdekken en jezelf voor de gek houden, daarover gaat het in Alle Dieren Levend en Vrij. En over de keerzijde van het dierenactivisme, natuurlijk. Achter elk dier zit ook een mens en Gijs weet dat hij niet zomaar hun hokken mag vernielen, maar hij doet het toch. Tot Dietie te ver gaat en hij zo razend wordt, dat hij haar in gedachten vermoordt. ‘Daar ligt ze dan. Dietie Romein. Op de prairie. De gieren komen er al aan en de coyotes ook. Doet ze toch wat goeds voor de dieren.’

Cijfer: 8
Plus: Levensechte karakters en veel humor.
Min: daardoor soms net wat minder serieus.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren