Recensie: De smaak van ijzer

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Op sommige scholen is het lijstlezen een verplicht nummer, maar er zijn er ook waar je een recent boek mag lezen voor je lijst. Wat kies je dan? Misschien wel een indringend verhaal over een manipulatieve vriendschap tussen twee studenten.

Cijfer: 8 ½

Plus:
kort en zeer krachtig

Min:
als je niet graag over seks leest: laten liggen!

Actrice Elisabeth van Nimwegen studeerde zelf af aan de Maastrichtse Toneelacademie en geeft je een spannende inkijk in het hysterische, extraverte en naar binnen gekeerde wereldje. Een krankzinnig klooster vol toneelpriesters en -nonnetjes die zich het normale leven ontzeggen, denkt hoofdpersoon Marie ergens. Maar dan wel een klooster waarin alles gebeurt wat God verboden heeft: drank, seks en verleiding. De smaak van ijzer is een prachtig portret van een vriendschap tussen twee studentes: een vriendschap op het randje. Marie wordt door de mooie Fanny gemanipuleerd, maar klampt zich toch krampachtig aan haar vast. Ze zijn zielenmaatjes, beweert Fanny en naast hun innige band is er weinig ruimte voor iets anders. Tot Fanny van school moet en Elisabeth wordt toegelaten tot de acteeropleiding. Ook de gevaarlijke docent Fabrie dwingt Marie over haar grenzen heen om tot het uiterste te gaan als de verleidelijke koningin Eboli. Marie verliest zichzelf in een rol die mijlenver van haarzelf afstaat en er volgt een onontkoombaar dramatisch slot. Een knap psychologisch verhaal dat je in een adem uitleest.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren