Recensie: Gewist

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Herdrukt – In de wereld van Sig wordt alles geregeld door de Centrale Computer, die ervoor zorgt dat iedereen na een lang en gelukkig leven weer wordt opgenomen in de Kringloop. Voedsel komt uit kant-en-klare pakketten, verdriet wordt uitgewist, zelf nadenken is overbodig. Gewist van Marco Kunst is een onvervalst sciencefictionverhaal
met een vette knipoog naar voorgangers.

Plus: mooi, avontuurlijk, fanatasievol verhaal met een grappige verzintaal
Min: idee is niet super origineel, maar de uitwerking is sterk
Cijfer: 9

Sig is dertien als hij in de metro in slaap valt, bij het eindpunt mopperig wakker wordt en
besluit om over de rails naar het perron aan
de overkant te klimmen. Prompt wordt hij opgeveegd door een railreiniger en belandt hij tussen de hopen afval die zijn uitgespuugd door de Stad. Zijn ongehoorzaamheid wordt bestraft met het ergst denkbare: Sanctie 2-f, volledige en historische uitwissing. Sig moet zich melden bij een recyclepunt. Hij wordt gered door Plijster, een oud en verweerd wezentje dat al jaren buiten de stadsmuren
bivakkeert. Langs een meterslange touwladder sleept hij Sig omhoog naar zijn krakkemikkige afvalwoning. Sig wordt ingewijd in de geheimen van Buiten Wereld en samen beginnen ze aan een missie die ze door een betoverend bos vol eekhoorns, vogels en manshoge varens voert.

Kapot in denken
Klinkt bekend, zo’n plastic toekomststad? Marco Kunst schreef Gewist al in 2004, maar ook toen waren zijn ideeën niet nieuw. Sinds George Orwells 1984 zijn planken volgeschreven over toekomstige werelden waarin burgers worden bespioneerd, aangestuurd of afgeluisterd. Het is een ideaal recept om je te laten nadenken over de grenzen van vrijheid en de waarde van vrije wil. Of over echt en onecht, zoals Sig doet. Maar behalve die diepere laag is
Gewist ook gewoon een fijn avontuur met mooie karakters. Het grappige brabbeltaaltje van Plijster is onweerstaanbaar. Zo noemt hij de scharrelaars die de vuilnisbelt onveilig maken ‘lege, loze lammetjes. Kapot in denken, ziek in voelen.’

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren