Recensie: IV

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Hij was genomineerd voor de Gouden Strop, maar miste de prijs net. Arjen Lubach (presentator, cabaretier én schrijver) schreef een thriller waarin hij de binnenstad van Amsterdam op zijn kop zet. IV draait om het koningshuis en een staatsgeheim document en gaat verfilmd worden voor tv.

Cijfer: 7 1/2
Plus: leest als een trein, grappig en oer-Nederlands plot
Min: duurt  lang voordat het echt spannend wordt

’s Ochtends zit Elsa nog met man en kind in Zuid-Frankrijk, ’s middags vormt ze plotseling de spil van een klopjacht die de hele Amsterdamse binnenstad op zijn kop zet. Dat alles door een telefoontje van een neprechercheur die haar belt en meedeelt dat haar vader is vermoord. Elsa stapt halsoverkop op het vliegtuig, belandt op Schiphol in de armen van de moordenaar, ontsnapt, wordt verdacht door de politie, ontsnapt opnieuw en besluit de geheime aanwijzingen die haar vader voor haar heeft achtergelaten op eigen houtje te ontcijferen. Zo raakt ze samen met een beroemde televisieprofessor en een bibliotheekmedewerkster verstrikt in een complot rond een geheim staatsdocument. Ze vluchten de stad uit - een spoor van politieauto’s, ambulances en rechercheteams achter zich latend.

IV leest als een partijtje schaak met slimme zetten die de schrijver van tevoren zorgvuldig heeft uitgedacht. Boven elk hoofdstuk staan tijdstip en plaats van handeling, maar het duurt erg lang voordat het spannend wordt. Ieder hoofdstuk eindigt netjes met een cliffhanger, maar pas in het laatste deel word je echt nieuwsgierig naar hoe het verder zal gaan. Dan verrast Lubach je met een slim plot, waarvoor hij leuke geschiedenisfeiten heeft opgediept en waarin zelfs de kersverse koning een rol speelt. Toch was Magnus, Lubachs vorige bestseller, beter. Ook geschreven voor volwassenen en prima leesbaar voor jongeren. Maar mét een sterkere psychologie en vooral: meer betovering, die maakte dat je wel door móest lezen.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren