Recensie: Over zij en ik

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Op sommige scholen is het lijstlezen een verplicht nummer, maar er zijn er ook waar je een recent boek mag lezen voor je lijst. Wat kies je dan? Misschien wel een aangrijpend portret van een jonge vrouw die Auschwitz overleefde.

Cijfer: 8

Plus:
een authentiek verhaal over de oorlog

Min:
blijft een beetje op afstand

Marjoleine heeft een leuke moeder, maar ze heeft iets afwerends. Kleine dingen die haar aan de oorlog doen denken veranderen haar houding en lichaamstaal. Ze kijkt weg, vervalt in gepeins, haar ogen verdonkeren zich. De afwijzing ligt altijd op de loer. Daarom leest Marjoleine alles wat los en vast zit over Auschwitz en de andere concentratie- en vernietigingskampen, waar haar moeder gevangen zat. ‘Haar pijn was mijn pijn, het zoog aan mij’, schrijft ze. Over zij en ik is het verhaal van Marjoleine zelf, die het als opgroeiende puber niet makkelijk heeft met haar beschadigde moeder. Tegelijk is het het verhaal van haar moeder Riel, die voortdurend haar charmes en trucen uit de kast moet trekken om te ontsnappen aan de gaskamer. Het oorlogsgedeelte is goed gedocumenteerd, wat afstandelijker geschreven, maar onvoorstelbaar en schokkend, vooral waar het gaat over de ‘medische experimenten’ die werden uitgehaald met de groep jong vrouwen waarbij Riel terechtkomt. Het werd haar behoud, de experimentengroep, maar wat blijft er van je over als je zo mensonterend en beestachtig wordt behandeld? Een mooi en indringend portret van twee generaties vrouwen die allebei en weg moeten zien te vinden om te leven met het verleden.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren