Recensie: Stiefkind

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Virgie is vijftien als ze voor een weekje teruggaat naar haar moeder Jill. Onderweg wordt de trein vervallen door hooligans. En als ze na een vlucht door het weiland in Leiden aankomt, krijgt Virgie het flink voor haar kiezen. Ze was het leven dat Jill leidt haast vergeten en herbeleeft in flashbacks haar armoedige jeugd.

Virgie woont sinds haar zevende al bij haar vader en zijn vriendin Margriet. Het is er fijn, maar soms heeft ze een hekel aan haar stiefmoeder. Denkt ze dat zij er niet echt bij hoort. In een opwelling besluit ze daarom de herfstvakantie door te brengen bij haar eigen moeder Jill. Die is verbaasd, maar Virgie is welkom. Als ze naar Leiden reist, dringen er asociale voetbalsupporters het treinstel binnen en Virgie weet een filmpje te maken van de hooligan die een conducteur mishandelt. In Leiden ontdekt ze met een schok wie hij is en gaat het filmpje een eigen leven leiden. Verwijten Het is allemaal erg toevallig, die ontmoeting in de trein, maar eigenlijk is dat ook niet waar Stiefkind om draait. Het is vooral een mooi portret van Virgie en haar beschadigde jeugd, van de worstelingen die ze doormaakt met zichzelf en de mensen om zich heen. Virgie is ernstig verwaarloosd geweest door een moeder die wel van haar hield, maar niet voor haar zorgde. Ze herinnert zich nu weer hoe het was om te leven in een wereld ongezonde verwijten. ‘Het is ook echt fijn om jou weer te zien Virgie. Je bent op je moeder gaan lijken. (…) Net zo’n glasscherf waar de zon in schijnt. Je bukt je omdat je iets moois ziet en op het moment dat je beseft dat je een scherf opraapt, heb je je al in je fikken gesneden’, zegt Harvey, de junk die bij Jill op zolder woont. Toch houdt Virgie van Jill, en ook van Harvey. Maar wat moet je met mensen die onbetrouwbaar zijn en niet voor je kiezen? Dat wordt haar pas duidelijk na een heftig conflict om het filmpje op haar mobiel.
DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren