Valentine Joe

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Annemarie
Terhell

Het begin van de Eerste Wereldoorlog is dit jaar precies honderd jaar geleden. In de vier jaar die de oorlog duurde kwamen zestien miljoen mensen om. Hoe maak je fictie van zo’n gruwelijk bloedbad? Rebecca Stevens koos in Valentine Joe voor een sterk geromantiseerd verhaal.

Rose reist vlak voor Valentijnsdag met haar opa vanuit Londen naar Ieper, om eer te bewijzen aan een verre oom. Verwonderd maakt ze kennis met het Vlaamse stadje dat tijdens de Eerste Wereldoorlog volledig met de grond is gelijk gemaakt en later steen voor steen weer is opgebouwd. ‘Hier in Ieper leven we met het verleden’, zegt de eigenaresse van het hotel waar ze verblijven. ‘Het heden is maar een dun omhulsel, als je eraan krabt, komt het verleden zo weer tevoorschijn.’

Engel

 Dat ervaart Rose letterlijk zo, als ze een zwerfhond ontmoet die haar meeneemt naar vroeger. Plotseling komt ze in andere tijden terecht en ontmoet ze soldaat Joe. Hij is als piepjonge militair vlak voor zijn zestiende verjaardag gestorven in de strijd. Steeds ziet ze hem weer, op cruciale momenten in zijn leven. Ze reist door het verleden als een schim: niemand kan Rose zien, behalve Joe. Zo wordt ze zijn engel, zijn mascotte, die hem de kracht geeft om door te vechten.

Stervende soldaat

 Het verhaal lijkt opvallend veel op De verwanten van Guido Bottinga, dat eerder dit jaar verscheen. Ook daarin reist een meisje naar Ieper en ook zij komt in contact met een soldaat uit het verleden. Allebei maken ze dus een sprong in de tijd. Bottinga vlecht daar een ingewikkeld metafysisch verhaal omheen, Rebecca Stevens laat het gewoon gebeuren. Daarom vergeef je haar die kunstgreep gemakkelijker. Haar verhaal is warm en betrokken. En als je een oorlogsverhaal wilt lezen zonder al teveel geweld en verminkte soldaten, dan is dit een prima keus. Eigenlijk is de oorlog hier maar een decor in een verhaal over leren loslaten en verdriet overwinnen.

Cijfer: 7,5
Plus: Fijn verhaal met een happy end
Min: Sterk geromantiseerd en weinig realistisch 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren