Of we Damien Rice terug willen?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Govrien Oldenburger
Govrien
Oldenburger

Nee, hij heeft ons niet voorgoed verlaten. Damien Rice, de Ierse singer-songwriter, is terug met een nieuwe plaat. My Favourite Faded Fantasy.

‘Sometimes you have to step away from what you love in order to learn how to live it again.’ Zo verklaarde Damien Rice de radiostilte van de afgelopen acht jaar. Na zijn album 9, dat uitkwam in 2006, verdween hij van de radar. Nu is daar ineens My Favourite Faded Fantasy. En dat voelt toch een beetje als een grote liefde die ineens een dolk in je hart stak, die nog wat aanduwde om daarna te verdwijnen in het niets. Geen berichtje, geen brief, niks. En die acht jaar later ineens voor je deur staat met spijt, een doosje Merci en een gitaar.

Dringend
Gelukkig doet het album je dat verlaten gevoel vanaf gitaartokkel één vergeten. Want wat is het mooi. Damien Rice is geen spat veranderd. Zijn nummers klinken nog even teer, muzikaal en (in)dringend als die op O en 9. Ze beginnen rustig en intiem en monden langzaam uit in kreten van hartenzeer, ondersteund door strijkers en wat elektronica. Alsof hij acht jaar lang zijn gevoelens terug heeft gepropt en die er nu ineens uit moeten, allemaal tegelijk. Rice neemt er de tijd voor. De titeltrack heeft zes minuten en dertien seconden nodig om tot volle wasdom te komen. Nummer twee, It Takes a Lot to Know a Man maar liefst negenenhalve minuut. En ja, natúúrlijk willen we Damien Rice terug (en leven we nog lang en gelukkig).

Luister nou zelf: 

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren