Blogger Lotte (18) wil wel/geen baby

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Lotte
Kok

Als ik IETS leuk vind, dan zijn het wel tienermoeders. Als iemand bij Sixteen and Pregnant zegt: 'I think I'll keep it,' zit ik juichend op de bank. Als mijn vriendinnen een paar dagen over tijd zijn, denk ik: laat maar komen die hap! Baby's, heuj heuj! Maar dit jaar komt dat hele tienermoederschap plots wel héél dichtbij. Een meisje bij mij op school is hoogzwanger.

Elke keer als ik haar zie, zuchtend en puffend met die buik (maat yogabal!), lijkt dat 'houden' plots wat minder leuk dan op tv. En kan ik niet anders dan me afvragen wat ik had gedaan als ik in haar schoenen had gestaan. Zou ik het dan houden of laten weghalen?

'Ajetooi!'
Laten we ervan uitgaan dat je al een flinke tijd samen bent met een lieve vriend, die niet gelijk 'ajetooi!' roept en de benen neemt nadat je schreeuwend en krijsend een volgroeide foetus uit je ding hebt geperst. En dat je ouders niet straatarm zijn. Ik zou het houden, denk ik. Baby's zijn zo lief en als mijn familie helpt met luiers verschonen en fruitpapjes maken, moet het best te doen zijn. Studeren kan altijd nog, toch?

Máár. Je vrienden gaan wel gewoon door met hun leven, dus terwijl jij moedermelk staat af te kolven zie je studenten-partypics op Instagram. En ondanks dat je vrienden vast bij hoog en laag zullen beweren supervaak langs te komen en je regelmatig te bellen, zit je toch op een héél ander punt in je leven. Je zal dus toch een beetje uit mekaar groeien. En hoe zit het tegen de tijd dat je alsnog gaat studeren: ben je dan niet stokoud? En kan je wel onbezorgd genieten als in je studentenkrot je peuter wacht?

Babyfabriek
Plus, baby's krijgen kan altijd nog. Misschien dat ik het toch maar in een vroeg stadium zou laten weghalen. Echter: kan je nog wel zo rationeel denken als je een babyfabriek in je buik hebt? Nemen moedergevoelens dan niet de overhand? En het is toch wel drastisch, iets laten verwijderen wat toch in principe een leven is. Geeft je toch een zuur gevoel als je de volgende keer langs de babykleertjes van de HEMA loopt: dit heb jij laten sterven. 

Of is dat dan weer te ver doorgedacht, zijn het slechts een paar celletjes die weg zijn gehaald? Moeilijk! Voortaan zal ik met extra veel bewondering naar mijn zwangere schoolgenoot kijken, want ik vind het knap dat zij niet gek geworden is van het twijfelen. Het is een kwestie met zo veel kanten. Ik zou écht niet weten wat ik zou moeten doen. Jij wel?

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren