Blog

De 7 fases van een kappersbezoek

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
blogger lucas
Lucas
Versteeg

Iedereen moet wel eens naar de kapper. Je kunt je haar door een thuiskapper laten knippen of je maakt een afspraak bij je vaste kapperszaak. Maar je kunt ook – lekker spontaan – naar een inloop-kapper. Ooit gedaan? Dan heb je deze zeven fases ongetwijfeld doorlopen.

Fase 1: Gaan of toch niet gaan?

Ik moet nodig naar de kapper, maar stel een bezoek al weken uit. Maar nu ik toevallig voorbij een kapperszaak loop, neem ik een impulsief besluit en stap naar binnen. Meteen heb ik spijt: ik word aangekeken door vier paar kappersogen. ‘Goedemiddag!’ zeggen ze in koor. ‘H-h-hoi!' stamel ik. 'Ik wil - uh - graag geknipt worden, hoelang is het wachten?' Een kapster met een kort pittig kapsel kijkt naar de wachtende mensen. ‘Ik denk ongeveer drie kwartier', zegt ze resoluut. Ik kijk van de wachtende mensen naar mijn weelderige haardos in de spiegel. Een innerlijke strijd speelt zich af in mijn brein. Drie kwartier wachten. Is dat het waard? Vooruit dan maar.

Fase 2. Al wachtend roddelbladen lezen 

Op de tafels liggen tijdschriften en ik neem een paar willekeurige bladen mee naar mijn stoel. De buit? Roddelbladen. Er zit niks anders op en ik begin te lezen. Van uitgelekte naaktfoto’s tot een acteur die uit een prullenbak eet: ik ben weer up-to-date. Al weet ik niet of ik daar trots op moet zijn.

Fase 3. Wie is er aan de beurt?

Na driekwartier roddelbladen lezen, roept een van de kapsters: 'De eerstvolgende kan geknipt worden.' De man naast mij gaat met een schaapachtige glimlach op z'n gezicht staan. Ho, wacht eens even! Ik was eerst. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en schraap mijn keel. 'Ehm... Volgens mij was ik eerder.' Hij kijkt om. 'Huh? Nee hoor.' Als twee kleine kinderen kijken we naar de kapster. Die lacht wat ongemakkelijk en knikt naar mij. 'Volgens mij was jij inderdaad eerder', zegt ze zonder al te veel overtuiging. De man naast mij is niet van plan om op te geven en zegt: 'Hij kwam eerder binnen, maar ík zat eerder.' Ik zucht en ga weer zitten. Geen zin in deze discussie. Ik lees nog wel een sappige roddel. 

Fase 4. Heet water  

Uiteindelijk ben ik dan toch echt aan de beurt. De kapster begeleidt mij naar een wastafel en ik volg haar als een jong hondje. Ze begint mijn haar te wassen en opeens waan ik me in een soort wellnessresort. Ik ontspan mijn nek en schouders en sluit mijn ogen. Plotseling slaak ik een kreet en til mijn hoofd met een schok op. Iedereen in de zaak kijkt me aan. Mijn hoofd brandt een beetje. Ik wéét dat ik niet goed tegen warm water kan, maar dit voelde als KOKEND WATER. 'Oh sorry, ik zal hem iets kouder voor je zetten', hoor ik de kapster verschrikt zeggen. Mijn wangen zijn inmiddels net zo rood als mijn hoofdhuid. Beschaamd ga ik weer liggen... 

Fase 5. Het praatje over niks

Mijn hoofd brandt nog een beetje na als ik word meegenomen naar de kappersstoel. Het knippen kan nu dan echt beginnen. Terwijl Sandra (staat op haar naamkaartje) een pluk van mijn haar uitdunt, schraapt ze haar keel. HIER KOMT HET. 'Lekker weer vandaag hè?' Ik durf niet te knikken, want misschien schiet ze dan uit. 'Ja', antwoord ik. Er valt een pijnlijke stilte die ik snel opvul met gebrabbel over het weer van afgelopen week. Ze vraagt of ik vandaag een vrije dag heb. Ik vraag haar of het vanochtend al druk is geweest. Daarna geven we het allebei op, we hebben elkaar niet zoveel te vertellen...

Fase 6. Wáár kijk ik tijdens het knippen? 

Ik kijk naar mezelf. Daarna naar Sandra. En weer naar mezelf en vervolgens weer naar haar. Maar dan hebben we oogcontact, en snel kijk ik weer weg. WAAR MOET IK NAAR KIJKEN? 

Fase 7. The finishing touch

Mijn hoofd is weer twee kilo lichter en de kapster pakt de föhn. ‘ALS HET WEER TE WARM IS GEEF JE MAAR EEN GIL!’, gilt Sandra over het geblaas heen. Ik geef een bang knikje. De föhn komt dichterbij mijn hoofd en ik zit al klaar om te vluchten. 'WIL JE E...' Sandra schreeuwt weer, maar ik versta er niks van. 'WAT ZEI JE?', schreeuw ik terug. 'OF JE ER GEL IN WILT STRAKS.' Oh. 'OKÈ!', blèr ik terug. Na het föhnen - gelukkig geen brandwonden voor mij - pakt ze wat gel en brengt ze mijn haar in model. Tevreden ga ik weg. Maar het was me het anderhalf uurtje wel. Nu maar hopen dat die weelderig haardos niet te snel weer terug groeit.

Lucas (20) is altijd druk met van alles en nog wat. Als hij niet de fanboy uithangt bij een musical, doet hij wel mee aan een of andere creatieve cursus of swipet hij door zijn verzameling memes. Deze pannenkoekengek is tweedejaarsstudent Journalistiek en schrijft graag over entertainment, kunst en cultuur. Lees meer blogs van Lucas.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren