blog kranten bezorgen
Blog

De 7 grootste voordelen van kranten bezorgen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

Oké, ik geef toe: het beeld rondom kranten bezorgen is vaak dramatisch slecht. Je moet ver lopen, je bent afhankelijk van de (in Nederland niet altijd ideale) weersomstandigheden en je verdient vaak relatief weinig - in extreme gevallen soms de helft van wat je een supermarkt verdient. Toch zitten er ook grote voordelen aan een bijbaan als krantenbezorger!

Geloof me, ik kan het weten: ik heb er zelf ervaring mee. Daarom zeven grote voordelen op een rijtje.

1. De baankans

Waar je bij bijvoorbeeld supermarkten eeuwen kunt wachten totdat je sollicitatieformulier is bekeken, je op gesprek mag komen en je eindelijk (!) aangenomen wordt, kun je bij een krantenwijk eigenlijk altijd wel meteen aan de slag. Dat komt omdat er aan de lopende band nieuwe mensen nodig zijn - iedere week dezelfde route lopen verveelt vrij snel. Daardoor hoef je (gelukkig) vaak niet eens op sollicitatiegesprek. Het feit dat je motivatie hebt om folders rond te brengen, is dan al goed genoeg. Zo heb je meteen een baan, zónder eerst een half jaar vol verwachting thuis te zitten.

2. Het wandelen

Niet meteen boos worden, want ja, ik begrijp dat dit voor sommige mensen ook een nadeel is. Maar toch, door al het wandelen dat ik de afgelopen jaren heb gedaan, zijn mijn houding en wandeltempo echt met sprongen vooruit gegaan! En een bijkomend voordeel: je hoeft niet meer per se naar die (te) dure sportschool!

3. Het rennen

De echte enthousiastelingen bezorgen krantjes al rennend, want daar ‘krijg je conditie van’. En ja, ik ken echt mensen die dit doen, ondanks alle post die ze moeten dragen! Zelf heb ik het nooit geprobeerd en ik ben het al helemaal niet van plan (kost mij veel te veel energie), maar dan sla je wél mooi twee vliegen in één klap. Ik ben overigens niet aansprakelijk voor alle blessures die je oploopt door eventuele valpartijen, dat dat even duidelijk is ;-).

4. De frisse buitenlucht

Waar ik doordeweeks iedere dag een half uur naar school en terug moet fietsen, doe ik in de weekenden eigenlijk vrij weinig in de buitenlucht (oeps): ik ben vaak veel te druk bezig met school of sport. Dit wordt gelukkig dus een beetje gecompenseerd door de twee uurtjes die ik standaard spendeer aan het rondbrengen van mijn kranten onder de blauwe hemel (en af en toe sterrenhemel, als ik mijn weekend weer eens te vol gepland heb).

En als het regent of, in een zeldzaam geval, sneeuwt, ach, dan is het nog steeds gezond. Gewoon iets minder prettig. Om het draaglijker te maken, heb ik een gouden tip! Paraplu’s zijn helaas niet fijn (uit ervaring weet ik dat met één hand krantjes rondbrengen meestal eindigt in een gevecht met de brievenbus), maar regenkleding helpt heel goed! Dat is trouwens wel een afweging die je zal moeten maken, want modieus is het zeker niet.

5. De vrijheid

Waar je bij een supermarkt of horecabedrijf een planning hebt om je aan te houden, kun je het bezorgen van krantjes altijd zelf indelen (wel binnen een bepaalde periode natuurlijk). Ik breng bijvoorbeeld altijd folders ‘in het weekend’, maar wanneer precies, dat mag ik zelf weten. Een feestje op zondag? Dan breng ik ze zaterdag! Ziekjes op zaterdag? Dan ga ik zondag! Moeten dat feestje en dat griepje wel niet in dezelfde week vallen, want dan moet ik mijn ouders altijd héél lief aankijken… 

6. De ‘kennis’

Dat ik in een dorp woon, is hierbij misschien wel mooi meegenomen, want door het bezorgen van krantjes weet ik veel over de mensen om mij heen. Geen wonder: ik kan ze iedere week weer 'bespieden' in hun huizen. Zo ben ik als eerste op de hoogte van alle pasgeboren baby’s, verhuisde mensen en, jazeker, nieuwe auto’s! Van alle nieuwtjes ben ik als eerste op de hoogte, en ik kan zo overal over meepraten. Super leuk vind ik dat!

7. Het sociaal contact

Het meest fantastische aan een baantje als krantenbezorger, vind ik zelf het sociale contact, want overal en met iedereen die ik tegenkom kan ik gezellig een praatje maken! Klein nadeel: het tempo verlaagt een beetje door als je op iedere hoek van de straat een bekende tegenkomt. Maar ja... risico van het vak, toch?

Laura (17) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze nog aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dat kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren

Gerelateerde Berichten

Geen inhoud gevonden