blog vastenactie show school
Blog

De drie levenslessen die de VAS mij heeft geleerd

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Simons
Laura
Simons

Binnenkort zijn er bij ons op school weer audities voor de Vastenactie Show - kortweg de VAS. Dit is een jaarlijkse non-budget show vóór en dóór leerlingen. Dit jaar doe ik enkel mee, maar de twee jaren daarvoor zat ik in de regie. En wat had ik daar een fantastische tijd! Misschien zaten er wel een paar nadelen aan, maar het is een ervaring geworden die ik nooit had willen missen.

Het organiseren van een show kost je namelijk enorm veel tijd en energie. Een thema kiezen, bedrijven bellen voor te sponsoren, audities beoordelen, een verhaal bedenken en een script schrijven voor de rode draad van de show (mijn hoofdverantwoordelijkheid!), een decor verven, ellenlange repetities na schooltijd, en daarna nog de drie uitvoeringen zelf… als ik er zo op terugblik weet ik bijna niet hoe onze regie dat twee jaar voor elkaar heeft gekregen. Hieronder drie levenslessen die ik in die tijd heb opgedaan.

1. Je leert strategisch plannen

Door de VAS heb ik ontzettend goed geleerd hoe ik effectief om moet gaan met het beetje tijd dat ik heb. Schoolwerk plande ik strategisch in, mijn tussenuren zaten altijd vol en we vergaderden wekelijks in de grote pauze. En als ik eens niks te doen had, zorgde ik nog steeds dat ik die momenten nuttig gebruikte. Het script schrijven van de rode draad was misschien wel veel werk, maar dat vond ik in ieder geval leuk om te doen, dus dat deed ik vaak in de pauzes tussen het leren (in plaats van weer een uur gedachteloos op Instagram te scrollen...). 

Soms liep ik wel tegen problemen aan. Dan had ik weer een driedubbele afspraak in mijn agenda staan en wist ik dat het eigenlijk allemaal niet kon missen. Maar van dat soort momenten leer je alleen maar, en dat is echt een verschrikkelijk belangrijke vaardigheid op school en in het dagelijks leven.

2. Je overwint je angsten

Daarnaast, ik zal heel eerlijk zijn, is de show zelf altijd zenuwslopend. Ik had super veel ideeën voor potentiële acts, dus uiteindelijk stond ik meer op de tribune dan in de coulissen. Ik acteerde in ‘mijn eigen’ rode draad, danste met de regie en heb zelfs gezongen voor een volle zaal. Natuurlijk was ik zenuwachtig, maar ik deed het wel gewoon. Dat had ik eerder nooit gedurfd. En ik ging zo ver, dat ik op een gegeven moment zelfs stond te acteren met een Frans accent!

De VAS heeft me dus meer vertrouwen gegeven, in mezelf en in mijn kwaliteiten. En daar kijk ik nu vol trots op terug, net als op de show zelf. Het is onbeschrijflijk hoe het voelde om tijdens het dankwoord nog een laatste keer op het podium te staan, met de felle lichten in mijn ogen, kijkend naar de bekende, lachende gezichten in het publiek. Het was weer gelukt om het publiek tweeëneenhalf uur te amuseren met de show die wij in elkaar hadden gezet.

3. Je maakt vrienden voor het leven

Maar wellicht het allermooiste dat de VAS me gebracht heeft, is de band met de rest van de regie en deelnemers. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en bekenden van een totaal andere kant gezien. Van bijvoorbeeld het schuchtere meisje uit de eerste, dat opbloeide tijdens haar balletoptreden en mijn vrienden die blijkbaar écht kunnen acteren als ze dat willen.

Voor de show lekker met z’n allen spelletjes spelen en frietjes eten, tijdens de show samen fluisteren in de coulissen of op het einde gezellig naar de afterparty. De VAS creëerde een sterk groepsgevoel en nieuwe vriendschappen met mensen die ik anders nooit had ontmoet.

Ik zeg niet dat iedereen nu spontaan een show op school moet gaan organiseren. En ik verplicht ook niemand om zich ervoor op te geven of te gaan kijken. Maar ik raad het iedereen wél ontzettend aan. Ja, je moet er iets voor opofferen, maar geloof me, je krijgt er ook heel, heel veel voor terug!

Laura (17) is gek op muziek, luisteren én maken, en je zal haar dan ook altijd zingend/neuriënd/fluitend aantreffen. Daarnaast doet ze nog aan korfbal en leest ze graag alles wat los en vast zit. Later hoopt ze een baan te vinden in het onderwijs, want dat vindt ze super interessant! Maar het allerleukste? ‘Dat kies ik toch voor toneel!’ Het liefst in een zelfgeschreven stuk ook nog.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren