Een rommelige kamer die hoognodig opgeruimd moet worden
Blog

De grote nieuwjaarsschoonmaak

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Rosemarie Roos van der Tol
Rosemarie
van der Tol

Als er iéts is waar ik een hekel aan heb, dan is het wel het opruimen van mijn kamer. Ik stel het maandenlang uit, tot de troep tot het plafond staat, en dan nog zwem ik er gewoon doorheen. Net zo lang tot het tijd is voor de nieuwjaarsschoonmaak.

Ik heb elke Oud & Nieuw steevast één goed voornemen, namelijk het opruimen van mijn kamer. Vol goede moed begin ik daarmee op 1 januari, dan hoef ik het de volgende 364 dagen van mezelf niet meer te doen. Wat mijn ouders daarvan vinden, laat ik even buiten beschouwing.

Maar de confrontatie met de enorme puinhoop in het nog piepjonge jaar is vaak te heftig voor mijn nog brakke brein. Verslagen vluchtte ik ook dit jaar naar beneden, terug naar de lauwe champagne en koude oliebollen. Opruimen, dat zou ik later wel doen.

Twee weken later
Inmiddels zijn er zo'n twee weken verstreken sinds mijn laatste poging. Ik heb ondertussen al twee keer op de bank geslapen omdat ik mijn bed niet meer kon vinden. Tijd voor poging twee.

Ik struin het internet af naar opruimtips en verzamel een paar schoonmaakemmers moed. Dan sluit ik me een hele dag op in mijn kamer, om erachter te komen dat er dieren in mijn bureauladen leven waarvan ik niet wist dat ze bestonden.

Bureau weer te zien
Na een middag ploeteren is mijn bureaublad weer te zien en de weg naar mijn bed weer vrij begaanbaar. Ik geef mezelf een schouderklopje. De andere helft van mijn kamer doe ik de volgende keer wel. 

De volgende dag, fanatiek als ik ben door de net verkregen schoonmaakkick, waag ik de oversteek naar de achterste hoeken van mijn kamer. Daar blijken de pizzadozen zich als een toren van Babel te hebben opgestapeld en, nog erger, dat is waar ik mijn rommelstoel ontwaar.

De vloek van de rommelstoel
De rommelstoel is de vloek van de opruimgeest. Dit is de plek waar de rotzooi ontstaat.

Elke keer dat mijn kamer spic en span is, blijkt er daar opeens een onschuldig stapeltje kleding te liggen. Een stapeltje dat zich vliegensvlug vermenigvuldigt zodra ik ook maar een seconde wegkijk. Het lijkt een onbegonnen zaak. Toch val ik hem ook in 2016 weer aan met een stofborstel.

Weg ermee
De halve kledingkast en vier verhuisdozen aan boeken en andere prullaria drop ik de volgende dag bij de kringloopwinkel af. Net als mijn rommelstoel. Misschien blijft de rommel dit jaar dan ook weg. 

Meer blogs lezen van Rosemarie (17)? Laatst schreef ze ook al Oppassen bij daglicht en Keeping up with the Americans.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren