Blog

De sociale (leerlingen) piramide

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Je kent ze wel: de stille leerlingen. Leerlingen die zwijgend door de schoolgangen lopen en zelfs tijdens de lesuren voortdurend hun mond gesloten houden. Hun vrienden zitten in andere klassen of misschien zelfs wel op andere scholen. Dus vermaken ze zich door uit het raam te staren en hun schriften te vullen met tekeningen in plaats van met huiswerk, tenminste dat denken de pratende leerlingen.

Zelfs op mijn school is er een sociale (leerlingen) piramide, die gerangschikt is van het populairste meisje tot de grootste loser van de school. Hoewel het niet bij iedereen algemeen bekend is, weet elke leerling wel op welke plek hij/zij staat. Ook ik ken mijn plek, ik hoor namelijk bij de stille (en verlegen) leerling, net ietsjes boven de loser (denk ik), maar twee stappen verwijderd van de grootste loser.

Opvallende en onzichtbare taken 
Bij elke trede hoort een bepaalde taak, sommigen nemen hem zeer serieus. Zo staan de populaire meisjes al om zes uur op om hun gezicht te bedekken met een ‘camouflerende’ laag foundation en ook de eyeliner die eigenlijk als oogschaduw dient, is niet te missen. Maar een aantal taken zijn minder opvallend, zelfs bijna onzichtbaar.

De beste luistervinkjes
Die van de stille leerlingen, bijvoorbeeld. De stille leerling is namelijk het beste luistervinkje. Gesprekken over de vernederende feestjes waar honderden zijn uitgenodigd, maar er tien kwamen opdagen. Gesprekken over het chaotische liefdesleven van een meisje dat niet weet wat ze wil. Bijna alles wat gezegd wordt in het klaslokaal is hoorbaar. Als je nog zo zachtjes fluistert en er een meisje voor je zit, die ‘toch maar tekent’, juist dan moet je opletten. Het is niet dat deze stille leerlingen iets met deze informatie doen, dat is de taak van de roddelende leerling.

Pogingen blijven pogingen
Het is niet altijd leuk om als de stille leerling beschouwd te worden, soms wil je, hoe wanhopig dat ook klinkt, ook weleens gehoord worden. Na het jarenlang aanhoren van dramatische en zeurende levensverhalen, weet je het wel. Maar pogingen tot vernieuwing, tot anders zijn, mislukken gewoon. Ik begin nu te geloven dat er een reden is dat ik de stille ben: er moet naar mensen geluisterd worden.

Het blijft saai om elke dag dezelfde tekeningen te maken en om elk uur naar dezelfde lucht te staren. Daarom zoeken wij afleiding, luisteren we naar verhalen die beter geheimen kunnen blijven. Je zult namelijk verbaasd zijn, drukke leerling, wat je allemaal hoort als je eens zwijgt.

Meer blogs lezen van Lotte Rolleman (17)? Laatst schreef ze ook al Doe eens gek, kijk geen boekverfilming en De scootermeisjes van tegenwoordig.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren