Duurzaamheidstickers
Blog

Duizend keer duurzaamheid

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Marjolijn
van Raaij

Hongkong, maandagmorgen. Het meisje dat naast me staat in de badkamer terwijl ik mijn tanden poets, kijkt me met een zijdelingse blik veroordelend aan. Verontrust inspecteer ik mezelf in de spiegel. Zit er een vlek op mijn shirt? Ben ik vergeten om een broek aan te trekken? Dan snap ik het: ik heb de kraan open laten staan. Terwijl ik hem dichtdraai, lach ik maar verontschuldigend voordat ik me naar de les haast.

Marjolijn (17) blogt het komende jaar over haar leven op een internationale kostschool in Hongkong, het United World College. Haar eerste drie blogs kun je hier teruglezen.

De school is dol op ‘sustainability’, of duurzaamheid. De hele dag door word je met bordjes en stickers herinnerd aan kleine dingen die je kunt doen om energie te besparen en duurzamer te zijn. Er is zelfs een groep studenten helemaal gewijd aan het promoten van duurzaamheid.

Airco vs. ventilator
Vanuit een broeierige 30 graden Celcius stap ik een koel klaslokaal in. De deur trek ik achter me dicht, want het bordje op de deur helpt me herinneren: airco aan betekent deur dicht. Terwijl ik mijn plekje vind, luister ik naar de dagelijkse airco-versus-ventilator-discussie die gaande is tussen een aantal klasgenoten, want het is het één of het ander.  

Tijdens de lunch krijgen we kleine porties opgeschept. Liever een tweede keer lopen dan onnodig eten weggooien. Ik vind het op zich supergoed dat school zoveel aandacht besteedt aan duurzaamheid. Ik merk dat ik uit mezelf het licht achter me ben gaan uitdoen, dat ik korter douche en dat ik in de winkel kijk of producten een ‘environmentally friendly’-label hebben.

Een beetje vermoeiend
Soms wordt het wel een beetje vermoeiend: is het echt zo belangrijk dat ik de wasmachine elke keer helemaal volprop? Soms moet ik wel drie weken wachten totdat ik eindelijk genoeg witte kleding heb om een wasje te draaien. En waarom moet nou alle informatie alleen maar op internet staan? De uren waarin ik op zoek was naar online documenten omdat de leraar de stof niet uit wilde printen, had ik vast beter door kunnen brengen. 

Vermoeiend is het wel, die duurzaamheid, maar belangrijk zeker. Hoe dan ook, ik begin langzaam te wennen. Een berichtje op Facebook en ik heb zo vijf anderen gevonden die óók de witte was willen doen, maar slechts twee onderbroeken hebben. Een e-mailtje naar de leraar en ik heb de theorie binnen vijf minuten in mijn inbox. Die sustainability, die bevalt me wel. De volgende keer dat ik mijn tandenpoets gaat de kraan uit, want zoals een van de stickers op de spiegel me vertelt: 'Save the earth: it is the only planet with chocolate.'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren