'Dus, kom je hier vaker?'

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Laura Schouten
Laura
Schouten

Met trillende handen schuifel ik naar zijn kluisje. Hoe ga ik dit aanpakken? Wat moet ik zeggen?! Oh nee, hij loopt weg! Mijn pas versnelt en terwijl ik zijn naam met overslaande stem uit mijn keel hoor komen, struikel ik over een onhandig geplaatste tas. 'Dus, kom je hier vaker?'

Bovenstaande nachtmerrie is verleden tijd. Geen buikpijn, slechte openingszinnen of klamme handjes meer. Social media heeft me gered van het herhaaldelijk 'blauwtjes lopen'. Nu kan ik lekker doen alsof ik heel interessant en cool ben. 

Oké, het is misschien ietwat overdreven, maar ik denk dat iedereen wel snapt wat ik bedoel. Want kinderen, luistert en huivert. Vroeger, toen er nog geen WhatsApp of Facebook was, moest men persoonlijk op een crush afstappen. Persoonlijk! En dat zenuwachtige gestuntel heeft natuurlijk ook zo zijn charme, maar ik prefereer dan toch een smooth eerste indruk. Een indruk waar je eerst even rustig over na kunt denken en een openingszin waarin je een paar keer lekker kunt schrappen, voordat je 'm daadwerkelijk verstuurd. Ja, het versieren is er een stuk makkelijker op geworden. Maar dat heeft me wel aan het denken gezet.

Is de spanning die je voelt als je op iemand afstapt wel te vergelijken met het versturen van een simpel berichtje? Een WhatsAppje is immers zo geschreven, voeg er een leuke emoji aan toe en je relatie is praktisch Facebook-official. Wat ik niet hoop, is dat mijn generatie straks te lui is om op een leuk ogend persoon af te stappen. Social media is bedoeld om ons een stapje in de goede richting te duwen, niet om al het werk voor ons te doen.

Toch ben ik nog steeds reuzeblij met de uitvinding van WhatsApp. Het maakt het gewoon zoveel makkelijker om in je pyama, zonder make-up en met een vogelnest op je hoofd toch nog een goede indruk te maken. Iets wat in het echt toch bijzonder weinig jongens aantrekt... Geloof me, ik spreek uit ervaring.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren