leven zonder bril
Blog

Een leven zonder bril

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
lotte
Lotte
Rolleman

Met moeite probeer ik mijn lens in mijn oog te krijgen. Ik knipper wat en kijk naar mijn rode oog. Met een zucht besluit ik dat ik vandaag maar mijn bril op moet. Ik baal enigszins. Maar bedenk me dan dat ze vroeger helemaal geen keuze hadden. Vroeger hadden ze geen bril en al helemaal geen lenzen.

Vroeger, in de tijd van jagers en verzamelaars, waren er natuurlijk ook slechtzienden. De mannen met slecht zicht konden de dieren waarop ze jaagden niet (goed) zien. Daarom mochten deze thuisblijven. Hulp aanbieden bij de vrouwen. Wat ervoor zorgde dat er tussen deze mannen en vrouwen liefde ontstond. Met kinderen als gevolg. En dat betekende nóg meer slechtzienden.

Veel ongelukken

De kans is groot dat je bij de slechtzienden van vroeger veel schrammen of zelfs ontbrekende ledematen zag. Dat kwam natuurlijk doordat de slechtzienden meer ongelukken kregen of veroorzaakten. Maar er waren grotere zorgen dan die extra schram en het vage zicht: er moest eten op tafel komen. Eten voor grote gezinnen, voor jonge kinderen.

Lang groeiproces

Zelfs de grootste geleerden wisten in het begin niet hoe je het gezichtsvermogen met behulp van een bril kon verbeteren. De bril heeft daarom ook een lang groeiproces doorgemaakt. Eentje die duurde van ongeveer de elfde tot de twintigste eeuw. Niet alleen het comfort verbeterde naarmate de tijd vorderde, ook het aanbod werd groter. Nu is de keuze van het kopen van een bril zelfs immens. Zo groot dat ik nauwelijks kan kiezen.

Als ik vroeger met een oogafwijking had geleefd dan had ik hetzelfde gedaan als de jagers: dan was ik thuis gebleven of had ik iets gedaan wat van dichtbij goed te zien is. Tevens had ik waarschijnlijk veel met mijn ogen moeten knijpen om ook maar iets goed te kunnen zien. Ik mag van geluk spreken, en met mij nog ontelbare anderen, dat ik leef in een tijd waar je een bril kunt dragen. Simpelweg omdat die vandaag de dag bestaat. Ook al had ik vandaag liever mijn lenzen in gehad.

Lotte verzamelt om onverklaarbare reden haar hele leven al schildpaddenbeeldjes. En boeken over de Tweede Wereldoorlog, maar die leest ze eigenlijk nooit. Droomt er al sinds haar elfde van om schrijfster te worden. Lees meer blogs van Lotte.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren