Lotte Stegeman Country Roads, fietsend op zoek naar het echte Amerika
Lotte in alle Staten

Fietsen door de VS: 4 verrassende inzichten

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Lotte
Stegeman

Het zit erop, we hebben Anchorage (Alaska) gehaald. Voor ons boek spraken we 289 Amerikanen die tijdens onze reis van 11.000 kilometer over het platteland, door dorpjes en kleinere steden op ons pad kwamen. Hoewel we al jaren vaak naar de VS gaan, hebben zij ons beeld van het land toch veranderd. In dat boek hebben we 80.000 woorden nodig om erover te vertellen. Hier in weinig woorden vast vier interessante inzichten. 

Hoofdredacteur Lotte was op een lange reis. Samen met haar vriend Peter fietste ze een halfjaar door de VS en Canada: een fietstocht van ruim 10.000 kilometer. In de rubriek Lotte in alle Staten blogde ze over wat ze onderweg meemaakte. Vandaag het slot.  

1. De angst voor het onbekende
Waren we er heel gevoelig voor geweest, dan waren we na een week fietsen weer naar huis gevlogen. Veel Amerikanen zijn me toch bang! Elke dag werden we ongevraagd gewaarschuwd. Voor gevaarlijke wegen, wilde dieren en crazy people. We zijn geen eng mens tegengekomen. De beren lieten ons links liggen. De wegen vielen hartstikke mee. Maar dat ontdek je pas als je de waarschuwingen wegwuift en doorfietst.

En precies daar gaat het bij veel Amerikanen fout, vrees ik. Veel van hen komen nauwelijks hun eigen dorp uit, laat staan hun staat. Omdat ze vaak maar een weekje per jaar vrij hebben, kunnen ze veel minder ontdekken dan wij. Ook op school leren ze niet zoveel over de wereld buiten Amerika. Dan blijf je vanzelf een beetje in je eigen bubbel en word je sneller bang voor de 'levensgevaarlijke' wereld om je heen.

Lotte Stegeman Country Roads, fietsend op zoek naar het echte Amerika
Borden zonder kogelgaten zijn een zeldzaamheid in de VS 

2. De wapens
Als je het mij vraagt, heeft wapenbezit veel te maken met die angst. Veel Amerikanen hebben wapens om zich te beschermen tegen andere mensen. Een ongelooflijk slechte reden, vind ik. Maar voor ik aan deze reis begon, vond ik dat geen enkele Amerikaan die niet in het leger zit of bij de politie werkt, een goede reden had om een wapen te hebben. Die mening heb ik een beetje bijgesteld. 

Toen we in Alaska met een goudzoeker naar een goudmijn reden, deden we dat in een open six wheeler (foto hieronder), dwars door een berggebied waar veel grizzlyberen en andere gevaarlijke wilde dieren wonen. Aan het plafond hing een geweer. 'Als wij in de wildernis ineens tegenover een grommende grizzly staan, dan is mijn enige kans om te overleven waarschijnlijk dat wapen', legde hij uit. Het leek me een goede rechtvaardiging. 

Lotte Stegeman Country Roads, fietsend op zoek naar het echte Amerika

We spraken in staten als Montana en Alaska ook jagers. Geen van hen deed aan 'trophy hunting': puur voor de lol of voor een stoere foto een dier doden. 'Wat ik neerschiet, wordt opgegeten', zeiden ze. Ook daar kon ik weinig tegenin brengen. Nadat ik langs de zoveelste boerderij was gefietst waar duizenden jonge stiertjes boven op elkaar zaten te wachten tot ze werden geslacht, ben ik gestopt met het eten van vlees. Het idee dat een gezin in de wildernis van Montana eens per jaar een eland neerschiet om daar bijna een jaar vlees van te hebben, vind ik dan beter te verantwoorden. 

Lotte Stegeman Country Roads, fietsend op zoek naar het echte Amerika

3. Zoveel kleine landjes
Nog duidelijker is voor ons geworden hoe moeilijk het moet zijn om dit immens grote, diverse land te leiden. Arme Obama, arme nieuwe president. Wat een snertbaan moet dat zijn. Veel staten verschillen van elkaar als dag en nacht. Natuurlijk wordt er ook op staatniveau veel beslist. Zo is de verkoop van wiet in de staat Colorado legaal, maar in Utah pal ernaast streng verboden. Of denk aan staten waarin geloof een veel grotere rol speelt dan in andere.

Het gesteggel over het aanscherpen van de wapenwet gebeurt juist op landelijk niveau. Heel lastig. Want wat in de ene staat prima zou kunnen werken, is in de andere staat misschien totaal onverstandig. Vraag je het mij, dan zou de wapenwet in een ruige staat als Alaska anders moeten zijn dan in bijvoorbeeld de staat New York, waar weinig te jagen valt en het risico dat je wordt verslonden door een beer vrij minimaal is. 

Lotte Stegeman Country Roads, fietsend op zoek naar het echte Amerika
Een restaurant lijkt me bij uitstek een plek waar wapens verboden zouden moeten zijn in plaats van 'welcome'. (H&M Hotdogs, Defuniak Springs, Florida) 

4. De vriendelijkheid
We wisten het al, maar toch hebben de Amerikanen ons deze reis versteld doen staan. Want nooit eerder ontmoetten we zo veel aardige, gastvrije mensen. Veel Nederlanders denken dat Amerikanen nep zouden zijn. Dat ze het niet echt menen als ze je uitnodigen of je overladen met vriendelijkheid. Een half jaar lang hebben wij elk aanbod of vriendelijk gebaar aangenomen. En we werden ermee overstelpt.

In zes maanden tijd deden slechts drie mensen onvriendelijk. Een man die zijn middelvinger opstak toen ik in de weg fietste, een vrouw die riep dat ze niet met ons wilde praten en nog een onaardige vloekende weggebruiker. Je zou er in Nederland geen twee keer van opkijken. In de VS sprongen de tranen in mijn ogen van die ene middelvinger. Omdat ik het niet meer gewend was. Misschien waren mensen extra vriendelijk tegen ons omdat we een rariteit waren, met die fietsen en die grote tassen, dat kan ik niet uitsluiten. Maar ik geef ze het voordeel van de twijfel. 

Teruglezen wat Lotte allemaal heeft meegemaakt in de VS? Al haar eerdere blogs vind je hier.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren