Blog

Filosoferen over appels en peren

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
blogger lucas
Lucas
Versteeg

Ik open de witte deur van de voorraadkast en mijn ogen scannen alle voedselverpakkingen, koektrommels en bewaarblikken af. Valt hier nog wat te halen? 

Het linkse gedeelte kijkt me lachend aan, terwijl het rechtse gedeelte een bepaalde duisternis uitstraalt. Dan kies ik maar voor links. Een zak paprikachips vliegt me in de armen.

Snacks of groenvoer?

Eetpatronen van mensen kunnen verschillen van vijf blikjes suikervrije cola, een zakje nootjes en een stapel sigaretten tot twaalf boterhammen met salami per dag. Er zijn mensen die extreem bezig zijn met wat ze eten en zoveel mogelijk groente en fruit willen binnenkrijgen, terwijl andere dagelijks bij de KFC te vinden zijn.

Levensvisie

Volgens mij zegt iemands eetpatroon best wel wat over de persoon zelf. Want als ik nu elke snack afsla om ‘later’ gezond en slank te zijn, lijkt het me niet logisch dat ik supporter zou zijn van een YOLO-instelling. En als ik alleen maar op mijn ‘toekomst’ gefocust ben, zal ik niet dagelijks een kilo chocolade verorberen, toch? Is je eetpatroon dan een soort indicator voor je levensvisie? Of ben ik nu appels met peren aan het vergelijken?

Gefrituurde kippenpoten

Ik heb vaak van die periodes waarin een gezond eetpatroon mij vrij weinig uitmaakt en ik de ene dag 39 gefrituurde kippenpoten eet, en de andere dag 27 chocolate-chip-cookies in mijn mond prop. Bij wijze van spreken dan. Soms krijg ik ineens een ingeving dat ik toch maar beter minder tussendoortjes moet eten en wat meer moet letten op de schijf van vijf. Een paar weken ben ik gefocust op groenvoer en eiwitten, maar daar krijg ik dan gauw ook weer genoeg van. Kunnen we mijn fases, en die van ieder ander niet grofweg in twee groepen schetsen? De YOLO-gedachte waarbij je elke dag (een hamburger) plukt, en de gedachte waarbij je veel waarde hecht aan een (gezonde) toekomst?

Terwijl ik de trap op loop met mijn hoofd vol levensvragen over de wijsheid van het kijken naar de tijd gedurende het leven, stop ik een chipje in mijn mond. Misschien moet ik eten maar gewoon als eten zien. Als iets wat je lichaam energie geeft om de dag door te komen, en niets meer dan dat.

Meer lezen van Lucas(17)? Bekijk ook: De ergste avond van het jaar: de ouderavond! of De 20 grootste struggles van linkshandigen.

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reageren